Związki Partnerskie w Kanadzie

W Kanadzie związki partnerskie – zarówno hetero-, jak i homoseksualne – są legalne – można żyć razem “ot tak”, można zarejestrować związek partnerski lub też wziąć ślub, by żyć w związku małżeńskim. Czy w każdej prowincji są takie same przepisy?

Uwaga, na potrzeby imigracji, związek common-law to 12 miesięcy udowodnionego życia razem niezależnie od prowincji. Informacje, jak taki związek udowodnić znajdziecie tutaj.

Ostatnie orzeczenie w B.C. (2013), które przyznaje związkom partnerskim po min. dwóch latach wspólnego życia takie same prawa podstawowe, jak parom małżeńskim, rzuca światło na to, jak takie pary są traktowane w innych prowincjach.

Związki common-law odnoszą się tam zwykle do par, które żyją w podobnym do małżeństwa układzie, ale bez ślubu lub innych dokumentów prawnych zatwierdzających taki związek.

Oto spojrzenie na niektóre z największych nieporozumień dotyczących różnych prawodawstw na terenie Kanady.

1. Czy związki partnerskie są takie same w całym kraju?

Zgodnie z prawem związki partnerskie podlegają prowincjonalnej jurysdykcji, a więc to, co stanowi taki związek i w jaki sposób jest on rozumiany, zależy od konkretnej prowincji.

British Columbia decyzją 18 marca 2013 r. traktuje partnerów mieszkających razem tak samo jak małżeństwa – jest to nowa definicja “spouse”. Pary ze związku partnerskiego w B.C. mieszkające razem min. dwa lata mają te same prawa i obowiązki, co pary małżeńskie.

W Albercie common-law są określane jako “adult interdependent partners”. Związek partnerski jest wtedy, gdy para żyje razem przez trzy lata lub dłużej albo ma dziecko i mieszka razem.

W Nowej Fundlandii po dwóch latach życia w konkubinacie para może być uznana za związek partnerski. W Nowej Szkocji para musi żyć razem przez dwa lata zanim będzie miała prawo do jakiegokolwiek wsparcia formalnego/prawnego itp. partnera – do tego czasu nie będą oni uprawnieni do roszczeń, w tym domu lub samochodu. Aby partnerzy mieli takie same prawa, mogą zarejestrować się jako “domestic partnership” na mocy Nova Scotia Vital Statistics Act.

Aby para mogła być traktowana jako common-law w Ontario i Manitobie, muszą mieszkać ze sobą w związku partnerskim przez trzy lata lub dłużej albo rok z dzieckiem. W Manitobie można zarejestrować swój związek w Vital Statistics Registry.

Sędzia z Ontario, Harvey Brownstone, powiedział, że nie ma rejestracji w jego rodzinnej prowincji. W rzeczywistości, jak wskazuje w Ontario, “common-law” jest bardziej potocznym terminem w języku ojczystym.

"Nie ma w Ontario związków partnerskich - termin ten nie istnieje".

Quebec jest jedyną prowincją, która nie uznaje związków partnerskich. Sąd Najwyższy Kanady orzekł w styczniu 2013 r., że prowincje mają prawo decydować, czy pary common-law powinny mieć te same prawa, co pary małżeńskie, a zatem pozwoliło Quebecowi kontynuować wykluczanie uznania w prawie związków common-law niezależnie od tego, jak długo dwie osoby razem mieszkały.

"W legislacji nie ma żadnych udogodnień [dla partnerów w związkach common-law]", powiedział Robert Teitelbaum, prawnik z Quebecu specjalizujący się w prawie rodzinnym.

“Możliwe są udogodnienia takie jak dzielenie się quebeckim planem emerytalnym lub niektóre umowy na potrzeby dziedziczenia  … Ale to jest niezależne od faktycznego prawodawstwa prowincjonalnego”.

2. Czy aktywa są rozdzielane w przypadku zerwania?

Życie razem w relacji podobnej do małżeństwa może dać prawo “common-law” w większości prowincji, ale nie daje to prawa do podziału własności nabytej w czasie związku, chyba że między partnerami zostało spisane porozumienie o współposiadaniu lub inna forma porozumienia prawnego.

W Ontario “w takich związkach [partnerskich] nie ma czegoś takiego jak własność małżeńska”, powiedział sędzia Brownstone. “Stosujemy prawo tzw. domniemanego powiernictwa w celu ochrony praw własności, więc jeśli ktoś żyje w związku partnerskim i wnosi wkład w dom, co do którego druga osoba ma prawo własności – np. płacąc za remonty albo zajmując się budynkiem – to może on/-a złożyć roszczenie o mienie”.

Brownstone dodał, że nie jest to w jakikolwiek sposób oparte na tych samych zasadach co w małżeństwie. Dodał, że raczej “opiera się to na prawie powstałego zaufania. Stosujemy prawo zaufania w celu ochrony praw własnościowych ludzi w związkach common-law”.

Dlatego właśnie ta decyzja z B.C. jest taka wyjątkowa – ponieważ teraz pary, które mieszkały razem przez dwa lata mają prawo do podziału 50/50 długów i aktywów – z wyłączeniem własności lub spadków, które należały do kogoś przed wejściem w związek (czyli podobnie jak w małżeństwie w Polsce).

Brak uznawania związków partnerskich przez Quebec oznacza, że ​​w przypadku np. rozstania – właściciel zatrzymuje, co jego.

"Jeśli ktoś rości sobie prawa do czyjejś własności, to może, jak każdy, wnieść pozew w tej sprawie, ale nie ma to nic wspólnego z faktem, że żył z daną osobą w związku.", powiedział Teitelbaum.

Zasadniczo może to mieć miejsce zarówno w przypadku współlokatorów, jak i par, jeśli chodzi o prawo cywilne.

3. Czy o ile nie jesteś żonaty, nie masz prawa do wsparcia małżeńskiego w razie rozpadu związku?

Jest mało prawdopodobne, aby osoby, które były w związku common-law, zajmowały się wsparciem partnera, gdy zdecydują się na rozstanie, ale jest to możliwe, w zależności od innych czynników.

Podobnie jak w małżeństwie, alimenty na partnera nie są automatyczne, ale są udzielane tylko wtedy, gdy któraś ze stron faktycznie ma do nich prawo.

Według Justice Brownstone, możliwe jest wsparcie dla partnera ze związku partnerskiego w Ontario, jeśli w efekcie rozstania wystąpią “konsekwencje ekonomiczne”. Jeśli jedna osoba w związku wspierała regularnie drugą osobę – lub, na przykład, jedna osoba musiała zrezygnować z pracy w celu opieki nad dzieckiem – wtedy mogliby mieć prawo do wsparcia dla par.

"Jeśli para mieszka razem przez trzy lata i nie ma dzieci, są traktowani jak małżonkowie w kontekście wsparcia", powiedział Brownstone, ale podkreślił, że "wsparcie to nie jest takie powszechne".

W Albercie osoba ze związku partnerskiego może złożyć wniosek o wsparcie partnerskie, to samo mogą zrobić pary common-law w Nowej Fundlandii. Zgodnie z ustawą o usługach rodzinnych w Nowym Brunszwiku, wsparcie dla małżonków możliwe jest również dla common-law.

4. Czy dzieci nie wpływają na stan prawny?

Obecność dzieci może istotnie wpłynąć na to, jak w oczach prawa uznawany jest związek dwóch osób. Kiedy para mieszkająca razem ma dziecko, często uznawana jest przez prawo jako pełnoprawny związek partnerski dużo szybciej niż osoby bezdzietne.

Nawet w Quebecu, gdzie praktycznie nie ma korzyści dla par common-law, dzieci należą do nielicznych “okoliczności łagodzących”.

Według Teitelbauma, jeśli dwoje ludzi w Quebec mieszka razem i ma ze sobą dziecko, ale tylko jedna osoba ma dom, druga może złożyć wniosek o częściowe użycie domu podczas początkowej fazy separacji – ale tylko dla dobra dziecka.

Oryginalny artykuł tutaj.

Jak są traktowane różne związki oraz kiedy są uznawane przy rozliczeniu podatkowym znajdziecie tutaj.

Linki, które mogą Cię zainteresować:

 

Zakupy on-line

Sprzedaż internetowa jaką znamy z Polski….można powiedzieć, że w Kanadzie nie istnieje. Sklepów on-line jest zdecydowanie mniej, są to głównie sklepy dużych sieci stacjonarnych z poszerzoną ofertą produktów. Kupowanie produktów spożywczych z dostawą do domu jest ograniczone do dużych miast i nie należy do najtańszych.
Poniżej lista sklepów oferująca wysyłkę do domu lub odbiór w sklepie:
Można również korzystać z zagranicznych sklepów on-line, np. z USA, jednak należy pamiętać, że czasem jest dodatkowa opłata, tzw. import fee, że dolar amerykański jest 30% droższy oraz że nie wszystkie sklepy będą chciały wysłać swój produkt do Kanady. W takim przypadku, mieszkając blisko granicy można skorzystać z firmy, która swoje oddziały ma przy przejściach granicznych. Paczkę wysyła się do tej firmy, a potem należy tylko do nich podjechać i paczkę odebrać. Trzeba pamiętać, że obywatele polscy potrzebują wizę, by wjechać na terytorium USA. Więcej o takiej firmie znajdziecie tutaj.
Linki, które mogą Cię zainteresować:

eTA

By móc drogą lotniczą dostać się do Kanady, to już w porcie lotniczym, z którego wylatujemy będziemy zapytani o Electronic Travel Authorization (eTA), bez którego nie zostaniemy wpuszczeni na samolot do Kanady.

Czego potrzebujesz do wypełnienia wniosku i dokonania opłaty za eTA:

  • ważny paszport z państwa zwolnionego z obowiązku wizowego
  • ważny adres email ORAZ
  • być w stanie wnieść opłatę 7 CAD (nie podlega zwrotowi) przy pomocy jednej z poniższych autoryzowanych metod:
    • Visa®, MasterCard®, American Express®,
    • przedpłacona Visa®, MasterCard® lub American Express®,
    • karta debitowa Visa®,
    • karta JCB lub
    • Interac

Ważne uwagi

Możesz złożyć wniosek i dokonać opłaty jednorazowo za jedną osobę. Na przykład: dla trzyosobowej rodziny będziesz musiał/-a wypełnić i złożyć wniosek trzy razy.

Pamiętaj, aby od razu wydrukować potwierdzenie opłaty. Nie będzie można wydrukować go później ani otrzymać kopii.

CIC odpowiada wyłącznie za pomocą poczty elektronicznej (e-mail). Dobrze jest sprawdzać folder ze spamem.

Nie da się zapisać swoich danych na później. Cały proces wypełnienia wniosku zajmuje około 10 min. i czas na stronie jest ograniczony, można jednak przedłużyć sesję o kilka minut, jeśli jest to potrzebne.  Gdy pojawi się wiadomość “Ostrzeżenie – sesja zostanie zakończona,” kliknij na “Kontynuować sesję”. Przeczytaj instrukcje, aby upewnić się, że masz wszystko, czego potrzebujesz, aby wypełnić wniosek.

Dokładną instrukcję krok po kroku, jak poprawnie wypełnić aplikację znajdziesz tutaj.

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Transport zwierząt

Jeśli wybierasz się do Kanady na dłużej lub planujesz się tu osiedlić, a jesteś właścicielem zwierzaka, ów zwierzak jest członkiem twojej rodziny, bez którego nie wyobrażasz sobie życia, zwłaszcza na obczyźnie – jest sposób na to, żebyście nie musieli się rozstawać. Poniższy tekst pomoże Tobie oraz Twojemu pupilowi przygotować się do tej wyprawy!

 

„Na zawsze ponosisz odpowiedzialność za to, co oswoiłeś.” -  Antoine de Saint-Exupéry, „Mały Książę

 

Podróżowanie przez ocean ze zwierzakiem wymaga od nas nieco więcej planowania, jak również zwrócenia uwagi na szczegóły, którymi przeciętny podróżujący nie musi sobie zaprzątać głowy. Nam wystarczy tylko bilet i wygodne miejsce w samolocie…

 

SPRAWDŹ PRZEPISY KRAJU, DO KÓREGO SIĘ WYBIERASZ

Przylatujące do Kanady psy i koty nie muszą przechodzić kwarantanny, nie ma konieczności wykonywania dodatkowych szczepień. Warto jednak, planując podróż, sprawdzić tę kwestię z weterynarzem z odpowiednim wyprzedzeniem – przepisy zawsze mogą ulec zmianie.

 

PLANOWANIE PODRÓŻY

Kolejny punkt na naszej liście to wybór terminu podróży oraz linii lotniczych. Wybór wydaje się banalnie prosty, lecz w przypadku przewozu zwierząt te dwie kwestie okazują się newralgicznym punktem całej eskapady.

Dokładnie sprawdź połączenia (bezpośrednie czy z transferem) oraz linie lotnicze, którymi zamierzasz podróżować. Każda z linii ma swoje własne restrykcje i listy gatunków zwierząt oraz ras psów czy kotów, których pod żadnym pozorem nie zabiorą na pokład.

Zdecydowanie polecam dużych przewoźników – jest mniejsze prawdopodobieństwo, że spotka nas jakaś niespodzianka, która może postawić pod znakiem zapytania całą wyprawę.

 

TERMIN MA ZNACZENIE

Należy mieć na uwadze, iż podróże lotnicze podlegają sezonowości. W sezonie letnim od maja/czerwca do bodajże końca sierpnia (większość linii lotniczych, ale każdorazowo należy sprawdzać bezpośrednio u przewoźnika) obowiązuje zakaz przewożenia zwierząt. Dlaczego? Otóż powodów jest co najmniej kilka.
Pierwszy, jakże oczywisty. W okresie letnim pasażerowie to w 99% ludzie udający się na wypoczynek, zabierają więc maksymalną dozwoloną ilość bagażu, co przekłada się na ilość miejsca w luku bagażowym. Ma to przełożenie na rozmieszczenie ciężaru w samolocie – kwestia istotna dla stabilności samolotu oraz bezpieczeństwa pasażerów w trakcie lotu.
Drugi powód, bardziej istotny z punktu widzenia zwierzęcia i właściciela, to temperatura powietrza, jaka panuje w tym okresie. W trakcie upałów przewoźnicy nie podejmują się transportu zwierząt, bo jest to zwyczajnie zbyt ryzykowne. Cargo również może odmówić takiego przewozu i przełożyć rezerwację na inny dzień, kiedy prognozy będą bardziej przyjazne dla zwierząt.

Osobiście miałam taką sytuację w Kanadzie pod koniec sierpnia, gdzie temperatury były w okolicach
32-35oC. Zwierzak przyleciał do mnie na drugi dzień. ?

 



TRANSPORT CZYLI W CZYM I JAK PODRÓŻUJE ZWIERZĘ

Dokonując zakupu kontenera, należy zwrócić uwagę na kilka aspektów:

  • wymiary – zwierzę musi mieć na tyle dużo miejsca, aby mogło swobodnie w nim stanąć i się obrócić;
  • pojemnik na wodę – obowiązkowo musi być na niego miejsce w kontenerze.

Dodatkowo polecam wyłożyć wnętrze matą lub pieluchą do nauki czystości – zawsze może się zdarzyć, że w trakcie tak długiej i stresującej podróży zwierzak odda mocz.

WAŻNE!!! Jeśli zwierzę dotychczas nie podróżowało w kontenerze, warto wcześniej przyzwyczaić pupila do nowego lokum. Spędzi w nim sporo czasu i musi się czuć bezpiecznie i komfortowo.

Zwierzęta, w zależności od ich wielkości, można przewieźć na 3 sposoby:

  • (do 8 kg) wraz z klatką/kontenerem w kabinie pasażerskiej
  • w luku bagażowym
  • transport cargo*

*WARTO WIEDZIEĆ! W przypadku transportu cargo zwierzę może podróżować bez właściciela/opiekuna.

 

REZERWACJA – KTO PIERWSZY, TEN LEPSZY

Jak najszybciej dokonaj rezerwacji miejsca na wybrany lot dla zwierzaka. Czemu to takie ważne? Otóż, jeśli na danej trasie jest już zgłoszone maksymalna ilość zwierząt, przewoźnik nie przyjmie kolejnego na pokład (należy zauważyć, że duże linie lotnicze na bezpośrednich trasach mają tych miejsc znacznie więcej, małe samoloty mogą być ograniczeni w ręcz tylko do jednego miejsca, ważne gdy mamy transfer). W trakcie rezerwacji zostaniemy poproszeni o podanie kilku danych m.in.: rasa, waga i wiek zwierzaka, jak również wymiary kontenera. Otrzymasz również informacje o kosztach podróży.

Na 24-48 godziny przed wylotem należy zadzwonić i potwierdzić rezerwację. W trakcie potwierdzania otrzymamy informację czy dany lot będzie możliwy. Bilet wykupuje się w dniu wylotu.

 

FORMALNOŚCI

  • paszport dla psa/kota
  • zwierzę musi posiadać chip
  • konieczne szczepienia:
  • wścieklizna
  • odrobaczanie na 24 godziny przed wylotem
  • świadectwo zdrowia z powiatowego inspektoratu weterynarii

Warto porozmawiać wcześniej z weterynarzem o planowanej podróży – jeśli to konieczne, weterynarz przepisze np. leki uspokajające, aby zwierzę się nie stresowało.

Generalnie trochę zachodu jest, ale jak się do tego podejdzie systematycznie i skorzysta z dobrych linii, to nie powinno być większych problemów.

„Dla całego świata możesz być nikim, dla kogoś możesz być całym światem.” -  Antoine de Saint-Exupéry, „Mały Książę

Szczegółów dotyczących transportu należy szukać na stronach przewoźników. Dla przykładu podaję poniższe linki:

Na terenie Kanady:

by Anna M Gołębiewska

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Transport zwierząt – CHECKLISTA

CHECKLISTA

 

  • Wybór przewoźnika;
  • Zakup kontenera;
  • Rezerwacja telefoniczna lub e-mailowa przelotu dla zwierzaka;
  • Wizyta u weterynarza;
  • Chip;
  • Paszport;
  • Szczepienie przeciwko wściekliźnie;
  • Odrobaczanie;
  • Zaświadczenie z Powiatowego Inspektoratu Weterynaryjnego;

 

WAŻNE!!! Umieść na kontenerze dużą widoczną kartkę z danymi np. imię zwierzaka, imię i nazwisko właściciela, kontakt telefoniczny, docelowy adres…

Checklista do ściągnięcia tutaj.

by Anna M Gołębiewska

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Kanada

Ciekawostki o Kanadzie – seria Mateusza z kanału Kanadyjski Vlog:

Ciekawostki przedstawione przez Annę z W pogoni za marzeniami:

Ciekawostki przedstawione przez Kasię z Kanada się Nada:




Życie

Każdy, kto chce wyjechać do Kanady, myśli gdzie byłoby dla niego najlepiej, także pod względem finansowym. Zwłaszcza, gdy ma się rodzinę i dzieci. Wiadomo, że wtedy najbardziej liczymy się z wydatkami i chcemy jak najlepiej być przygotowani do wyjazdu.

Przedstawię tutaj przykładowe średnie kwoty miesięcznych wydatków głównie w Winnipeg (MB). Jeśli się coś nie zgadza, prosiłbym o informację.

Poniższe kwoty są średnimi cenami brutto:

  • 1050 C$ – mieszkanie 2 sypialnie, Vancouver i Toronto około 1800 C$ za dwie sypialnie;
  • 120 C$ – 2 abonamenty z pakietem internetowym na telefon komórkowy;
  • 40 C$ – za internet domowy;
  • 90 C$ – jeden bilet miesięczny na komunikację miejską, prawie 150 C$ w Toronto;
  • 160 C$ – ubezpieczenie samochodu, 350-400 C$ w Vancouver i Toronto;
  • 150 C$ – miesięcznie za paliwo do samochodu, w Vancouver i Toronto, ze względu na odległości, kwota ta może spokojnie wzrosnąć do 500 C$;
  • 800 C$ – na jedzenie i środki czystości na 4 osobową rodzinę. Tutaj dużo zależy jak się żywimy i ile jemy 🙂
  • 650 C$ – za przedszkole (w Vancouver i Toronto jest to między 800 a 1800 C$ – dzięki Kasia)

Na 4 osobową rodzinę wychodzi niecałe 2500 C$ za: jeden samochód, 3 bilety miesięczne na komunikację miejską (w tym dwa ulgowe), plus telefony, internet i mieszkanie, a dzieci chodzą do szkoły. Żeby czuć się komfortowo powinniśmy zarabiać minimum 3000 C$ (mowa o Winnipeg). W metropoliach takich jak Vancouver i Toronto kwota ta może być większa nawet o 2000 C$.




Jakie są stawki na 1h brutto:

  • 11 C$/h – sklepy i fast foody (w tych pracach jest to zawsze najniższa krajowa)
  • 12-13 C$/h – fabryki np. mebli
  • 14 C$/h – stanowiska typu monter, łamacz blach
  • 16 C$/h – praca na budowie, kierowca ciężarówki w mieście (jest to stawka na start, bez żadnego doświadczenia)
  • 18 C$/h – praca na dachach

Bez dodatkowych dyplomów w pracy na budowie i na dachach można dojść do 28 C$/h. W mniej płatnych pracach, jeśli nie dostaniemy awansu, to pensja rośnie bardzo wolno.

Stawka 11 C$/h daje na rękę prawie 1400 C$ miesięcznie. Czyli dwie osoby pracujące za minimalną krajową są w stanie utrzymać rodzinę, ale łatwo nie będzie, szczególnie jeśli wyskoczą nieoczekiwane wydatki.

Gdy mamy PR, przysługuje nam zasiłek na każde dziecko, którego wysokość zależy od wysokości naszych dochodów. Gdy jesteśmy na IEC, te zasiłki NIE przysługują, więc może być bardzo ciężko, jeśli będzie pracować tylko jedna osoba w rodzinie.

Należy zwrócić uwagę, że w Kanadzie szkoła jest od 9.00 do 15.30, a w połowie dnia jest lunch. Nie każda szkoła ma świetlicę przed zajęciami i po nich, a za zostawienie dziecka w szkole podczas lunchu jest dodatkowa opłata.

Poniżej linki pomocne przy szukaniu swojego miejsca w tak wielkim kraju, jakim jest Kanada:

  • Porównywarkę kosztów życia znajdziecie tutaj;
  • Post Panda Overseas o kosztach życia w Toronto dla młodych singli (oparte na tym poście z Notable’a).
  • Obliczenie kwoty netto swoich zarobków w zależności od prowincji tutaj;
  • Portal z ogłoszeniami o pracę, z samochodami na sprzedaż, z wynajęciem mieszkania oraz wiele innych to kijiji;
  • Ogłoszenia lokalne z Toronto to bejsment;
  • Ogłoszenia z mieszkaniami i domami na sprzedaż to Remax i Realtor;
  • Wynajęcie mieszkania, pokoju na krótki okras czasu to Airbnb.com lub Airbnb.ca;
  • Ogłoszenia o pracę oraz informacje, gdzie jakie stawki oficjalnie obowiązują za godzinę pracy to jobbank;
  • Informacje, jak szukać pracy oraz jak napisać kanadyjskie CV tutaj;
  • Informacje o możliwych sposobach imigracji tutaj;

 

Jeśli jest coś, co jeszcze by się przydało wstawić w tym poście, proszę mi napisać. Mam nadzieję, że chociaż trochę pomogłem.

Praca

    Najważniejsze w szukaniu pracy jest to, by znaleźć nr NOC (National Occupational Classification) naszego zawodu wykonywanego i na jego podstawie się dowiedzieć, czy nasz zawód jest regulowany, czy nieregulowany. Trzeba zwrócić uwagę na prowincję, ponieważ w jednej prowincji dany zawód może być regulowany, a w drugiej już nie. Jeśli jest regulowany, to do wykonywania danego zawodu potrzebny jest kanadyjski certyfikat/dyplom.

    Na stronie jobbank znajdziemy oferty pracy, ale, co ważniejsze, dowiemy się tam także, jakie zawody w danej prowincji są bardziej popularne. Czy dany zawód będzie w przyszłości potrzebny, czy może zapotrzebowanie na niego zanika. Jakie są minimalne, średnie i maksymalne płace w danym zawodzie i w danej prowincji oraz czy dany zawód jest regulowany i jakie uprawnienia potrzebujemy do wykonywania danego zawodu.

Inne strony, na których warto szukać pracy to:

Kasia podpowiada o:

    Kolejną ważną rzeczą jest CV a raczej RESUME, bo tak tu się nazywa CV. Różni się od polskiego CV, które znamy przede wszystkim formatem i tym czego nie wolno w nim podawać:

  • nie może być zdjęcia
  • nie może być daty urodzenia
  • nie może być stanu cywilnego i liczby dzieci
  • nie może być informacji o Twoim wyznaniu

Bardziej szczegółowo opisała to Kasia z Kanada się Nada, włącznie z przykładowym Resume:

    Bardzo ważnym tematem są SOFT SKILLS (umiejętności miękkie), które w PL nie są ważne i przez które mamy problemy z dostaniem pracy w CA. Możemy mieć większe doświadczenie i więcej umiejętności od osoby, która ma dobre soft skills i to ona dostanie pracę, a nie my.

Bardzo dobrze opisała to Kasia:

Przydatne zwroty przy pisaniu w resume o swoich umiejętnościach i obowiązkach są tutaj.

Oraz obowiązkowe do obejrzenia o Soft Skills:




Pomocne linki:

INSIGHTS – Mateusza z Kanadyjski Vlog seria o zawodach:

WSKAZÓWKI:

  • Resume przygotowujemy pod danego pracodawcę. Jeśli staramy się o niższą posadę niż nasze wykształcenie, w resume można usunąć wykształcenie i doświadczenie, które nie pasuje na dane stanowisko pracy. Jeśli tego nie zrobimy, będziemy overeducated i nasze resume wyląduje w śmietniku.
  • Interview. Wstępna rozmowa kwalifikacyjna bardzo często odbywa się już podczas rozmowy telefonicznej i od niej zależy, czy zostaniemy “fizycznie” zaproszeni na rozmowę o pracę.
  • ASAP – jeśli taki skrót znajduje się w ogłoszeniu o pracę, to oznacza że pracodawca szuka kogoś “na wczoraj”.

    Gdy takiego skrótu nie ma, to bardzo często od złożenia resume do    telefonu od potencjalnego pracodawcy potrafi minąć 1-3 miesięcy, a zatrudnienie po interview zazwyczaj w okolicach 1-6 tyg.

!!!!! Weźcie powyższe informacje pod uwagę, robiąc plany na przyszłość, bo jest to bardzo ważne, gdy przyjeżdżamy na roczne WP (którego nie można przedłużyć), a np. program prowincjonalny (PNP), o który się staramy ma w wymogu 6-12 miesięcy pracy w CA (np. MB ma 6 miesięcy, a ON już 12 miesięcy).

    Można by się wspomóc, “wybielając” rzeczywistość i zacząć szukać pracy, będąc jeszcze w PL. Pomóc nam w tym może:

  • Kanadyjski adres. Znajdź przez internet motel/hotel/pensjonat, w którym potencjalnie się zatrzymasz przez pierwsze kilka dni zanim wynajmiesz pokój czy mieszkanie i adres tego miejsca wpisz w resume.
  • Kanadyjski nr tel. Tutaj mogą pomóc nam firmy, które świadczą usługi VoIP i które jednocześnie dają możliwość wykupienia nr. kanadyjskiego, np.: Spikko

Dzięki takiemu “wybieleniu” rzeczywistości, możemy szukać pracy w CA udając, że jesteśmy w CA. Liczyć się trzeba z tym, że jeśli zostaniemy zaproszeni na interview, to nie mamy za dużo czasu by się spakować i wyjechać, bilety lotnicze na ten okres mogą być nawet dwa razy droższe, a już przy normalnych cenach nie są najtańsze…

Należy pamiętać, zwłaszcza osoby z IT, że to nie Europa i pracy nie dostaje się z dnia na dzień (oczywiście zdarza się, ale zazwyczaj trwa to około 1-3 miesiące). Należy poznawać jak najwięcej ludzi, jak najwięcej rozmawiać i każdej nowo spotkanej osobie mówić, że szuka się pracy. Należy też zwrócić uwagę, że w niektórych miastach kobiecie jest ciężej znaleźć pracę na pełen etat, a w innych wręcz przeciwnie.

Mając na uwadze to wszystko powyżej, należy porządnie przygotować się przed podróżą, by spotkało nas jak najmniej niespodzianek, a o stałym pobycie warto myśleć już przed wyjazdem i decyzją, gdzie chce się jechać. 

Należy tez przygotować sobie plany awaryjne włącznie z powrotem do kraju. I nie palić za sobą mostów. Ponieważ znalezienie pracy nie należy do najłatwiejszych, to dobrze by było mieć ze sobą fundusze na min. 6 miesięcy życia. W niektórych miastach nie będziemy musieli martwić się o samochód, ponieważ komunikacja miejska działa bardzo dobrze. W innych zaś (jak np. Winnipeg) może być wręcz warunkiem dostania pracy, ponieważ do najbliższego przystanku autobusowego od zakładu pracy będzie 30 min piechotą latem (zaznaczyłem, że latem, ponieważ zimą przy -30 i w dużej ilości warstw ciuchów na sobie oraz w śniegu nie będziemy tak szybko szli).

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Sklepy

Zastanawiacie się, gdzie znaleźć budynek poczty lub aptekę?
Poczta nie ma swoich lokali jak to jest w PL, wynajmuje powierzchnie w supermarketach oraz w aptekach.
Apteki (oprócz tych oczywistych, jak Shoppers Drug Mart) znaleźć można prawie w każdym hipermarkecie i supermarkecie. Należy zwrócić uwagę na opłaty w aptekach, które są naliczane do produktu na receptę. Nie każde ubezpieczenie dodatkowe, które najczęściej posiadamy z pracy pokrywa tę opłatę, a obecnie wynosi ona około 5-10 C$. Najniższą opłatę udało mi się znaleźć w Costco i, co najważniejsze, by skorzystać z apteki w Costco nie trzeba mieć karty członkowskiej.
Alkohol oprócz prowincji QC i NL kupić możemy tylko w rządowych sklepach i hotelach (mocny alkohol oraz piwo, wino można kupić w prywatnych sklepach z winem). Alkohol w Kanadzie można kupić mając od 19 roku życia oprócz AB, MB i QC, w których można kupić już 18 roku życia.

Poniżej lista sklepów w Kanadzie, głównie sieciówek. Lista ta będzie na bieżąco uzupełniana. Zdjęcia sklepów wrzucam na Instagram. Sprawdzając ceny w sklepach, pamiętajcie, że ceny podawane są netto. Należy do nich doliczyć podatek, który w każdej prowincji jest inny.

Sklepy z nowymi tanimi produktami:

  • Dollar Tree (wszystko po 1.25 C$)
  • Dollarama (kiedyś wszystko po 1 C$, obecnie niektóre produkty są już po 4 C$)

Sklepy z używanymi rzeczami:

Monopolowy:

  • Liquor store (BC)
  • Liquor Mart (MB)
  • Liquor Depot (AB)
  • Real Canadian Liquor Store (AL)
  • LCBO (ON)
  • SLGA (SK)
  • Beer Store
  • Cold Beer

Hipermarkety:

Supermarkety:




Sklepy spożywcze i nie tylko (dwa w jednym):

  • Giant Tiger (sprzedają różne rzeczy oprócz jedzenia, znani z tanich ciuchów)
  • Shoppers (apteka czynna dłużej oraz sklep spożywczy)
  • M&M Food Market (wszystko zrobione i zamrożone)

Sklepy budowlane:

Nowe markowe produkty (końcówki kolekcji):

Wszystko oprócz produktów spożywczych:

Sklepy z elektroniką, RTV, AGD oraz art. biurowymi:

Sklepy komputerowe:

Sklepy motoryzacyjne:

Sklepy myśliwskie:

Sklepy sportowe i turystyczne:

Odzież oraz obuwie ochronne do pracy:

Sklepy meblowe: