Opieka przedszkolna

Z racji dość krótkiego parental leave (urlopu macierzyńskiego / ojcowskiego) wielu rodziców decyduje się na powrót do pracy jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia przez dziecko.

Decydując się na ten krok, mamy kilka opcji do wyboru:

1. Opieka w licensed day care: 

a) Licensed home child care

Zwykle nieco mniejsze grupy, dzieci bez podziału na grupy wiekowe, kontrola warunków spełniania licencji co najmniej raz w roku (Ministry of Education), daycare mogą znajdować się w prywatnych domach/apartamentach.

b) Licensed child care center

Regulowane i kontrolowane przez rząd (Ministry of Education), kadra po przeszkoleniu wczesnoszkolnym, dzieci są podzielone na grupy według wieku, pomieszczenia znajdują się w budynkach użyteczności publicznej. Najbardziej polecane z racji nadzoru warunków sanitarnych, jak i edukacyjno-rekreacyjnych.

2. Opieka w unlicensed day care

Miejsce takie musi być zgłoszone jako działalność opiekuńcza, ale nie podlega ono odgórnej kontroli, chyba że zostanie zgłoszona taka potrzeba (oddolnie). Pod opieką może być nie więcej niż 5 dzieci.

3. Opieka prywatna 

Poza opieką grupową możemy powierzyć nasze dziecko osobom indywidualnym – opiekunkom. Na rynku znajdziemy oferty profesjonalnych agencji niań, jak i osób całkowicie prywatnych, chcących dorobić do domowego budżetu. Często są to młode dziewczyny, które za pomocą babysitting dorabiają na wakacjach.

Wszystkie powyższe formy opieki nad dzieckiem do lat 4 są płatne. Przeciętny koszt za tydzień day care w ON wynosi od ok. $250 do ok. $350 i więcej (w BC podobnie, za to $110-$150 w MB). Możemy natomiast ubiegać się o dofinansowanie, które zależne jest od naszego dochodu.

by Anna Lempicka

Związki Partnerskie w Kanadzie

W Kanadzie związki partnerskie – zarówno hetero-, jak i homoseksualne – są legalne – można żyć razem “ot tak”, można zarejestrować związek partnerski lub też wziąć ślub, by żyć w związku małżeńskim. Czy w każdej prowincji są takie same przepisy?

Uwaga, na potrzeby imigracji, związek common-law to 12 miesięcy udowodnionego życia razem niezależnie od prowincji. Informacje, jak taki związek udowodnić znajdziecie tutaj.

Ostatnie orzeczenie w B.C. (2013), które przyznaje związkom partnerskim po min. dwóch latach wspólnego życia takie same prawa podstawowe, jak parom małżeńskim, rzuca światło na to, jak takie pary są traktowane w innych prowincjach.

Związki common-law odnoszą się tam zwykle do par, które żyją w podobnym do małżeństwa układzie, ale bez ślubu lub innych dokumentów prawnych zatwierdzających taki związek.

Oto spojrzenie na niektóre z największych nieporozumień dotyczących różnych prawodawstw na terenie Kanady.

1. Czy związki partnerskie są takie same w całym kraju?

Zgodnie z prawem związki partnerskie podlegają prowincjonalnej jurysdykcji, a więc to, co stanowi taki związek i w jaki sposób jest on rozumiany, zależy od konkretnej prowincji.

British Columbia decyzją 18 marca 2013 r. traktuje partnerów mieszkających razem tak samo jak małżeństwa – jest to nowa definicja “spouse”. Pary ze związku partnerskiego w B.C. mieszkające razem min. dwa lata mają te same prawa i obowiązki, co pary małżeńskie.

W Albercie common-law są określane jako “adult interdependent partners”. Związek partnerski jest wtedy, gdy para żyje razem przez trzy lata lub dłużej albo ma dziecko i mieszka razem.

W Nowej Fundlandii po dwóch latach życia w konkubinacie para może być uznana za związek partnerski. W Nowej Szkocji para musi żyć razem przez dwa lata zanim będzie miała prawo do jakiegokolwiek wsparcia formalnego/prawnego itp. partnera – do tego czasu nie będą oni uprawnieni do roszczeń, w tym domu lub samochodu. Aby partnerzy mieli takie same prawa, mogą zarejestrować się jako “domestic partnership” na mocy Nova Scotia Vital Statistics Act.

Aby para mogła być traktowana jako common-law w Ontario i Manitobie, muszą mieszkać ze sobą w związku partnerskim przez trzy lata lub dłużej albo rok z dzieckiem. W Manitobie można zarejestrować swój związek w Vital Statistics Registry.

Sędzia z Ontario, Harvey Brownstone, powiedział, że nie ma rejestracji w jego rodzinnej prowincji. W rzeczywistości, jak wskazuje w Ontario, “common-law” jest bardziej potocznym terminem w języku ojczystym.

"Nie ma w Ontario związków partnerskich - termin ten nie istnieje".

Quebec jest jedyną prowincją, która nie uznaje związków partnerskich. Sąd Najwyższy Kanady orzekł w styczniu 2013 r., że prowincje mają prawo decydować, czy pary common-law powinny mieć te same prawa, co pary małżeńskie, a zatem pozwoliło Quebecowi kontynuować wykluczanie uznania w prawie związków common-law niezależnie od tego, jak długo dwie osoby razem mieszkały.

"W legislacji nie ma żadnych udogodnień [dla partnerów w związkach common-law]", powiedział Robert Teitelbaum, prawnik z Quebecu specjalizujący się w prawie rodzinnym.

“Możliwe są udogodnienia takie jak dzielenie się quebeckim planem emerytalnym lub niektóre umowy na potrzeby dziedziczenia  … Ale to jest niezależne od faktycznego prawodawstwa prowincjonalnego”.

2. Czy aktywa są rozdzielane w przypadku zerwania?

Życie razem w relacji podobnej do małżeństwa może dać prawo “common-law” w większości prowincji, ale nie daje to prawa do podziału własności nabytej w czasie związku, chyba że między partnerami zostało spisane porozumienie o współposiadaniu lub inna forma porozumienia prawnego.

W Ontario “w takich związkach [partnerskich] nie ma czegoś takiego jak własność małżeńska”, powiedział sędzia Brownstone. “Stosujemy prawo tzw. domniemanego powiernictwa w celu ochrony praw własności, więc jeśli ktoś żyje w związku partnerskim i wnosi wkład w dom, co do którego druga osoba ma prawo własności – np. płacąc za remonty albo zajmując się budynkiem – to może on/-a złożyć roszczenie o mienie”.

Brownstone dodał, że nie jest to w jakikolwiek sposób oparte na tych samych zasadach co w małżeństwie. Dodał, że raczej “opiera się to na prawie powstałego zaufania. Stosujemy prawo zaufania w celu ochrony praw własnościowych ludzi w związkach common-law”.

Dlatego właśnie ta decyzja z B.C. jest taka wyjątkowa – ponieważ teraz pary, które mieszkały razem przez dwa lata mają prawo do podziału 50/50 długów i aktywów – z wyłączeniem własności lub spadków, które należały do kogoś przed wejściem w związek (czyli podobnie jak w małżeństwie w Polsce).

Brak uznawania związków partnerskich przez Quebec oznacza, że ​​w przypadku np. rozstania – właściciel zatrzymuje, co jego.

"Jeśli ktoś rości sobie prawa do czyjejś własności, to może, jak każdy, wnieść pozew w tej sprawie, ale nie ma to nic wspólnego z faktem, że żył z daną osobą w związku.", powiedział Teitelbaum.

Zasadniczo może to mieć miejsce zarówno w przypadku współlokatorów, jak i par, jeśli chodzi o prawo cywilne.

3. Czy o ile nie jesteś żonaty, nie masz prawa do wsparcia małżeńskiego w razie rozpadu związku?

Jest mało prawdopodobne, aby osoby, które były w związku common-law, zajmowały się wsparciem partnera, gdy zdecydują się na rozstanie, ale jest to możliwe, w zależności od innych czynników.

Podobnie jak w małżeństwie, alimenty na partnera nie są automatyczne, ale są udzielane tylko wtedy, gdy któraś ze stron faktycznie ma do nich prawo.

Według Justice Brownstone, możliwe jest wsparcie dla partnera ze związku partnerskiego w Ontario, jeśli w efekcie rozstania wystąpią “konsekwencje ekonomiczne”. Jeśli jedna osoba w związku wspierała regularnie drugą osobę – lub, na przykład, jedna osoba musiała zrezygnować z pracy w celu opieki nad dzieckiem – wtedy mogliby mieć prawo do wsparcia dla par.

"Jeśli para mieszka razem przez trzy lata i nie ma dzieci, są traktowani jak małżonkowie w kontekście wsparcia", powiedział Brownstone, ale podkreślił, że "wsparcie to nie jest takie powszechne".

W Albercie osoba ze związku partnerskiego może złożyć wniosek o wsparcie partnerskie, to samo mogą zrobić pary common-law w Nowej Fundlandii. Zgodnie z ustawą o usługach rodzinnych w Nowym Brunszwiku, wsparcie dla małżonków możliwe jest również dla common-law.

4. Czy dzieci nie wpływają na stan prawny?

Obecność dzieci może istotnie wpłynąć na to, jak w oczach prawa uznawany jest związek dwóch osób. Kiedy para mieszkająca razem ma dziecko, często uznawana jest przez prawo jako pełnoprawny związek partnerski dużo szybciej niż osoby bezdzietne.

Nawet w Quebecu, gdzie praktycznie nie ma korzyści dla par common-law, dzieci należą do nielicznych “okoliczności łagodzących”.

Według Teitelbauma, jeśli dwoje ludzi w Quebec mieszka razem i ma ze sobą dziecko, ale tylko jedna osoba ma dom, druga może złożyć wniosek o częściowe użycie domu podczas początkowej fazy separacji – ale tylko dla dobra dziecka.

Oryginalny artykuł tutaj.

Jak są traktowane różne związki oraz kiedy są uznawane przy rozliczeniu podatkowym znajdziecie tutaj.

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Szczepienia

Szczepienia w Ontario są pokrywane przez OHIP. Przy szczepieniu dostajemy żółtą książeczkę (Personal Immunization Record), w której mamy wpisane dziecka szczepienia i schemat kolejnych. Będzie nam ona potrzebna przy zapisywaniu dziecka do day care, kindergarten i szkoły.

Schemat szczepień

2 miesiące:

  • 1 szczepionka —> Diphtheria (błonica), tetanus (tężec), pertussis (krztusiec), polio
  • 2 szczepionka —> Pneumococcal (Pneu-C-13)
  • 3 szczepionka doustna —> Rotavirus

4 miesiące:

  • 1 szczepionka —> Diphtheria, tetanus, pertussis, polio
  • 2 szczepionka —> Pneumococcal (Pneu-C-13)
  • 3 szczepionka doustna —> Rotavirus

6 miesięcy:

  • 1 szczepionka —> Diphtheria, tetanus, pertussis, polio

12 miesięcy:

  • 1 szczepionka —> Measles (odra), mumps (świnka), rubella (różyczka) (MMR)
  • 2 szczepionka —> Meningococcal (Men-C-C)
  • 3 szczepionka —> Pneumococcal (Men-c-13)

15 miesięcy:

  • 1 szczepionka —> Varicella (ospa wietrzna)

18 miesięcy:

  • 1 szczepionka —> Diphtheria, tetanus, pertussis, polio

4-6 lat

  • 1 szczepionka —> Diphtheria, tetanus, pertussis, polio
  • 2 szczepionka —> Measles, mumps, rubella, varicella (MMRV)

13-14 lat:

  • 1 szczepionka —> Hepatitis B (zapalenie wątroby typu B)
  • 2 szczepionka —> Meningococcal
  • 3 szczepionka —> Human papillomavirus (wirus brodawczaka ludzkiego), (HPV-4) – dziewczynki i chłopcy (dzieci w 7 klasie, 2 szczepienia w odstępie 6 miesięcy)

14-16 lat:

  • 1 szczepionka —>Tetanus, diphtheria, pertussis (Tdap)




18 lat:

  • 1 szczepionka —> Diphtheria, tetanus, pertussis

powyższy zestaw jest zalecany co 10 lat

65 lat:

  • 1 szczepionka —> Pneumococcal (Pneu-P-23)

Dodatkowo zalecana jest szczepionka przeciwko grypie (influenza) każdego roku – dla dzieci do 16 r.ż. podawana poprzez spray do nosa (lub z obumarłymi wirusami w zastrzyku).

Jeśli mieliśmy kontakt ze zwierzęciem podejrzewanym o wściekliznę (rabies), powinniśmy jak najszybciej zgłosić się na emergency do szpitala w celu przyjęcia szczepionki (ogólnie 5 dawek).

  • Link do kalendarza szczepień tutaj.
  • Linki do każdej prowincji na temat szczepień znajdziecie tutaj.
  • Więcej informacji na temat szczepień można uzyskać tutaj i tutaj.
  • FAQ na temat szczepień przeciwko HPV tutaj.

by Anna Łempicka

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Ciąża

Przygotowania

Jeśli zdecydujemy się na dziecko, warto przed rozpoczęciem starań odwiedzić naszego Family Doctor. Podczas wizyty wypyta nas o nasze zdrowie, historię poprzednich ciąż bądź starań o nie, zostaniemy także zważone by ustalić nasze BMI, uzupełnione zostaną zaległe szczepienia i skierowane zostaniemy na badanie krwi. Zalecane jest branie kwasu foliowego (folic acid), suplementowanie witaminy D i żywienie stosowne do wagi.

Ciąża

Do lekarza (FD) na pierwszą ciążową wizytę umawiamy się w okolicach 8 – 10 tygodnia ciąży. Przed wizytą zostanie nam pobrany mocz w celu potwierdzenia ciąży. Zmierzą nam ciśnienie i sprawdzą wagę.

W odróżnieniu od Polski, tu ciąże może prowadzić nasz Family Doctor, położna (Midwife) albo ginekolog (OB gyn). Ten ostatni jest sugerowany, jeśli miałyśmy problemy w poprzedniej ciąży, bądź mamy komplikacje zdrowotne.

  • Jak często mamy wizyty?

Jeśli nie mamy komplikacji zdrowotnych, wówczas wizyty mamy według grafiku:

co ok. 4 tygodnie do ukończenia 28 t.c.

od 28 t.c. co ok. 2 tygodnie do ukończenia 36 t.c.

od 36 t.c. co tydzień aż do narodzin dziecka

  • Jak wygląda wizyta?

Podczas każdej wizyty zostaniemy spytane o nasze samopoczucie i o to, co nas niepokoi.

Zmierzone zostanie ciśnienie krwi, sprawdzona waga ciała, wtedy kiedy to możliwe (po 20 t.c.) zmierzony centymetrem krawieckim brzuch i odsłuchane bicie serca dziecka.

W Kanadzie podczas wizyt, w odróżnieniu od Polski, bardzo rzadko wykonuje się badanie transwaginalne. Według tutejszych wytycznych, uznaje się je za zbędne z powodu ryzyka wystąpienia infekcji.

  • Jak często robione jest USG i inne badania?

USG, czyli ultrasound po raz pierwszy jest robiony w okolicach 11-14 t.c. – tzw. nuchal translucency ultrasound (NT). Badanie to wykonuje się w dwóch etapach – najpierw USG, następnie badanie krwi. W badaniu tym stwierdza się wysokość ryzyka wystąpienia zespołu Downa, trisomii 18 genu i wad serca. Po zrobieniu USG w ciągu godziny należy udać się na pobranie krwi (w MB jeśli ciąża przebiega bez zakłóceń, to to badanie USG nie jest robione).

Drugie badanie USG (anatomy scan) jest w okolicach 18 -20 t.c. Ma ono na celu ocenę narządów wewnętrznych płodu. Jest szczegółowe, trwa ok. 30-40 minut.

Czasami wykonuje się jeszcze trzecie USG bliżej rozwiązania, w celu określenia wielkości dziecka.

Jeśli mama jest powyżej 35 r.ż. lub ma obciążony wywiad, lekarz kieruje w 14-20 t.c. na wykonanie amniopunkcji w celu diagnozy zespołu Downa i innych chorób genetycznych.

W okolicach 20 tygodnia dostajemy zlecenie na badanie glukozy we krwi. W laboratorium dostajemy butelkę pomarańczowego płynu do wypicia (glukozę) i po godzinie zostaje pobrana krew. Jeśli wyniki ujawnią ryzyko cukrzycy, zostaniemy skierowane pod opiekę diabetes clinic – więcej informacji na ten temat znajdziecie w dziale “cukrzyca ciążowa“.




Poród

W Ontario jest kilka miejsc do wyboru, gdzie możemy wydać na świat dziecko. Standardowym i najczęstszym miejscem jest szpital, ale również możemy to zrobić z pomocą położnej w swoim własnym domu, albo tzw. miejscu narodzin (W MB jest to zazwyczaj szpital, w którym dyżuruje nasz ginekolog).

Jeśli zdecydujemy się na szpital, wówczas należy udać się do niego, gdy skurcze będą co 5 minut, gdy pojawi się krwawienie lub wody płodowe będą miały zielony kolor.

W szpitalu zostaniemy skierowane do jednoosobowej sali porodowej i zostanie przydzielona nam jedna położna – to ona będzie naszym opiekunem przez cały ten czas. Dostaniemy opaskę na rękę z naszymi danymi (drugą taką samą dostanie nasze dziecko). Położna zrobi nam również wkłucie do kroplówki, tzw. IV.

Bardzo mile widziane jest wypełnienie tzw. planu porodowego, w którym możemy wyrazić swoje życzenia, m.in. kto ma przeciąć pępowinę, jakie mamy preferencje co do znieczulenia (wszystkie jego rodzaje są pokrywane przez OHIP), a także jaką salę życzymy sobie po porodzie – oddział ogólny, semi-private bądź private room (ostatnie dwa są płatne dodatkowo, ceny według szpitala, ale zwykle jest to ok. $250-$270/doba, [90$ w Winnipeg], należy sprawdzić nasze benefity czy też męża, niektóre firmy ubezpieczeniowe pokrywają w całości lub częściowo tę kwotę).

W Kanadzie nie stosuje się rutynowych lewatyw, nacięć, oksytocyny czy kleszczy, o ile nie zachodzi taka potrzeba.

Przez cały czas naszego pobytu w szpitalu, może nam bezpłatnie towarzyszyć dowolna osoba.
Tuż po narodzinach

Po narodzinach dostajemy dziecko do rąk – skin-to-skin.

Podobnie jak w Polsce, noworodek zostaje razem z mamą przez cały czas, również podczas pierwszych badań. To lekarze i pielęgniarki przychodzą do dziecka, a nie odwrotnie.

W pierwszych chwilach życia dziecka, podaje mu się zastrzyk z witaminy K, zakrapla oczy i ocenia stan zdrowia w skali Apgar. Położna waży i mierzy długość ciała i obwód główki. Nie podaje się żadnych szczepień – te będą miały miejsce dopiero po 2 miesiącu życia. Pod koniec pobytu w szpitalu, dziecko ma pobieraną krew do badań na obecność chorób genetycznych (wyniki dostanie nasz FD lub pediatra dziecka), a także zostanie zbadany słuch.

Jeśli poród odbywał się drogami natury, mama z dzieckiem może opuścić szpital po 24 godzinach, jeśli przez cesarskie cięcie – po 48.

W trakcie naszego pobytu w szpitalu, będziemy miały kilka wizyt lekarskich i pielęgniarskich, a także pań z social work – będą chciały się upewnić, że mamy w domu odpowiednie warunki, mamy kogoś do pomocy, poinformują nas o prawach do parental leave, przysługujących benefitach, o prawie do wizyt w poradni laktacyjnej itp.
W MB dostaniemy książkę jak opiekować się niemowlakiem, na co zwrócić uwagę, niebezpieczne sygnały oraz  co robić w razie niebezpieczeństwa oraz wszystkie potrzebne nr tel. Zostanie nam również wszystko z tej książki wyjaśnione i zostaniemy przepytani, czy dobrze słuchaliśmy. Podczas pierwszych tygodni życia dziecka odwiedzi nas min. 1-3 razy pielęgniarka dzielnicowa by zważyć dziecko, sprawdzić laktację i poradzić w różnych kwestiach jak również sprawdzić warunki życia.

Z ważnych rzeczy – dostaniemy tymczasowy dokument potwierdzający ubezpieczenie zdrowotne dla dziecka (Ontario).

Tuż przed wyjściem ze szpitala położna ma obowiązek sprawdzić stan fotelika samochodowego – dokładniej jego datę ważności i zgodność danych na opasce matki i dziecka.

by Anna Łempicka

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Pomoc z Ontario

Prowincja Ontario wspiera swoich mieszkańców poprzez różne programy pomocowe. Dzielę się z Wami tymi, do których dotarłam:

Rządowy Program opieki dentystycznej kierowany do dzieci poniżej 17 r.ż. z rodzin o niskim dochodzie – dokładne wytyczne dotyczące dochodu znajdziecie na stronie www.

Dwuletni program, który wspomaga opłacanie rachunków za energię elektryczną. Wysokość dopłat jest uzależniona od dochodu rocznego (potrzebujemy mieć rozliczony min. jeden rok podatkowy)

Jednorazowe wsparcie finansowe w opłacie zaległych rachunków.

Program pokrywający częśc kosztów związanych z opieką nad dziećmi poniżej 13 r.ż. (w przypadku niepełnosprawności do 18 r.ż.). Dopłaty uzależnione od dochodu rodziny. Podania należy składać w punkcie odpowiednim dla miejsca zamieszkania.

Program dotyczy mieszkańców Toronto bądź osób, które w Toronto pracują. Program oferuje dopłaty do licencjonowanych day care dla dzieci do 12 roku życia. Dofinansowanie uzależnione od dochodu (wysokość dopłaty można wyliczyć za pomocą kalkulatora).



Wsparcie finansowe dla mieszkańców Toronto, chcących skorzystać z różnych form rekreacji oferowanych przez miasto. Przyznawane są nam środki do wykorzystania w wysokości $526 dla dzieci i $244 dla dorosłych i seniorów. Na stronie www możemy sprawdzić w tabelce czy kwalifikujemy się do programu z naszym dochodem.

Program wsparcia finansowego dla ludzi zamieszkujących w Ontario z ważną Health Card z cukrzycą/cukrzycą ciążową. Program ten dotyczy ludzi, którzy nie posiadają żadnego innego dofinansowania (benefits z pracy, ubezpieczenie prywatne, ODSP i inne), a potrzebują korzystać z insuliny. Możemy tu uzyskać dofinansowanie do pasków, igieł i glukometru, również do glukometru dla osób niewidzących.

Bardziej jako ciekawostka – transport dla osób niepełnosprawnych w opcji door-to-door, który zamawiamy w razie potrzeby dowiezienia osoby niepełnosprawnej ruchowo do placówek medycznych i nie tylko. Opłaty jak za tradycyjny przejazd autobusem miejskim.

  • School bus tu i tu

Autobusy szkolne i pokrycie kosztów dojazdów dzieci komunikacją miejską. Informacji należy szukać w lokalnych szkołach bądź na stronach poszczególnych miast.

Program prowincjonalny dla ludzi z low/moderate income, zależny od liczby posiadanych dzieci.

Canada Child Tax Benefit (CCTB)

Program finansowy przeznaczony dla rodzin z dziećmi poniżej 18 r.ż. . Kwota aktualizowana każdego roku (lipiec-czerwiec) w oparciu o zeznanie podatkowe.

Program pomagający ludziom opłacić koszta energii i podatki (sales and property tax). Przyznana kwota uzależniona od sytuacji gospodarstwa domowego.

by Anna Lempicka

Linki, które mogą Cię zainteresować: