Flagpole – przekroczenie granicy lądowej z USA, by aktywować wizę

Flagpole to nazwa na przekroczenie granicy z USA by zaraz zawrócić i aktywować wizę – czy to pracowniczą, czy turystyczna, czy też pobyt stały. By to zrobić, nie jest potrzebna wiza do USA, a odmowa wjazdu do Stanów nie rzutuje w żaden sposób na aplikacje wizowe w przyszłości. Poniższy opis dotyczy pieszego przejścia granicznego Rainbow Bridge w Niagara Falls. Opisany na FB przez Nina Tomek Ch. Dziękuję za opis i za zgodę na jego publikację. Flagpole samochodem wygląda tak samo i można to zrobić na każdym głównym przejściu granicznym (tylko trzeba się liczyć z ewentualnymi utrudnieniami na drodze).

Trzeba pamiętać, żeby wcześniej sprawdzić, czy coś się nie zmieniło. Od 16 czerwca 2017 cztery przejścia lądowe w ON, mimo że są czynne 24/7, to dla flagpole są czynne tylko we wtorek, środę oraz w czwartek, by nie robić zbędnego tłoku w okolicach weekendu, gdy jest najwięcej turystów. Te cztery przejścia to: Queenston, Niagara Falls, Rainbow Bridge oraz Fort Erie (Peace Bridge). Więcej o tych zmianach tutaj.

– Gdy chcesz przekroczyć granicę pieszo (ja tak zrobiłam), podchodzisz pod bramki i szukasz drzwi z napisem “TO USA”.

– Wszystko zaczęłam dziś, czyli wtorek 19 grudnia 2017 r. o godzinie 7:10 rano.

– Wchodzisz do pomieszczenia, w którym nie ma żadnego oficera, tylko bramka, gdzie wrzucasz 50 centów, aby móc przejść. Przechodzisz przez bramkę i wychodzisz drzwiami prosto na most.

– Idziesz całą długość mostem, podziwiając widok na wodospady. Na środku mostu jest granica; są też lornetki, z których możesz sobie popatrzeć na wodospad.

– Dochodzisz do bramek USA i wchodzisz do pomieszczenia, w którym jest kartka, że możesz wejść dalej, gdy oficer cię poprosi. Ja miałam do czynienia z kobietą o polskim nazwisku na mundurze, jednak to była Amerykanka. Podeszłam do biurka, nic nie zdążyłam powiedzieć, bo celniczka od razu zapytała czy flagpole i poprosiła o paszport. Powiedziałam, że tak. Zapytała, na jaką wizę, jakiej jestem narodowości i czy mam jakieś rzeczy ze sobą. Powiedziałam na jaką wizę i że mam ze sobą wszystkie dokumenty. Wypisała białą kartkę z dużym napisem FLAGPOLE, włożyła w paszport i kazała się wrócić na stronę kanadyjską. Tak więc zrobiłam.

– Wróciłam ponownie całą długością mostu do granicy kanadyjskiej, weszłam do pomieszczenia, gdzie siedział kanadyjski oficer.

– Zapytał skąd przychodzę, powiedziałam że poszłam na granicę, by zrobić flagpole, aby uaktywnić mój work permit. Zapytał o rodzaj permitu. Podałam mu paszport z tą kartką, którą dostałam na stronie USA. Wypełnił żółty papierek, włożył wszystko do paszportu i pokazał mi, gdzie mam iść dalej do immigration. Musiałam przejść na druga stronę ulicy do budynku.

– Weszłam do pomieszczenia, zostałam poproszona o podejście do biurka, podałam paszport z dokumentami, które otrzymałam na granicach. Często pytają, czy masz yellow paper – to będzie chodziło o tę żółtą kartkę, którą dostałam przed momentem. Urzędnik poprosił, żebym usiadła i czekała. W poczekalni było już 5 osób. Byłam tam ok. 7:45 rano. Po mnie co chwilę ktoś nowy dochodził, w kilka chwil poczekalnia się cała wypełniła. Kilka minut po 8:00 było już ok. 20 osób.

– O 8 rano urzędnicy zaczęli wywoływać ludzi po imieniu, problemy z nazwiskami :). Zostałam wywołana ok. 8:15. Jedyne, o co mnie poprosił oficer to o pokazanie ubezpieczenia na cały pobyt i jakiś dokument z adresem, gdzie będę przebywać. Ja akurat miałam na moim bank statement.
Stałam tam ok. 10 minut, oficerowie, którzy siedzieli po bokach żartowali i chcieli mnie poczęstować ciastkiem, ale odpowiedziałam, że jestem na diecie, to zaczęli żartować, że oni też etc., więc atmosfera naprawdę luźna. Na koniec dostałam wydrukowany work permit, oficer wbił mi pieczątkę i wszył w paszport pozwolenie na pracę. Zapytał na koniec, czy mam jakieś pytania. Zapytałam, czy też tutaj dostanę numer SIN. Odpowiedział, że muszę pojechać do Service Canada i tam mi wydadzą. Podziękowałam i wyszłam. Po 8:30 było po wszystkim.

– Znalazłam najbliższy punkt Service Canada, kilka minut autem od granicy. Zero kolejek, zostałam od razu przyjęta. 5 minut i dostałam swój numer.

– Szczęśliwa, że załatwiłam tak szybko, wróciłam do domu.

Mam nadzieję, że przyda się wam moja historia. Sama takiej szukałam przed dzisiejszym dniem, lecz ciężko znaleźć. Nie ma czym się stresować. Wszystko jest załatwiane legalnie. Niedługo będę aplikowała o wizę do Stanów, podzielę się również i tym :).
Pozdrawiam i życzę powodzenia wszystkim! 

Kanada oczami Pawła

Poniższy wywiad ze mną jest z początku 2017 r. i przeprowadzony przez Monikę Grzelak, autorkę bloga Oh Kanada – 6757KM, która prowadzi również grupę na FB. Zapraszam wszystkich na jej blog i grupę. Dziękuję Ci Monika za ten wywiad i opisanie w skrócie mojej przygody z Kanadą, która ciągnie się do dziś.

“Jak jesteście częścią grupy Oh Kanada na Facebooku, to na pewno znacie Pawła. Jest on tam jedną z najbardziej aktywnych osób, które zawsze służą swoją radą. Paweł również od niedawna prowadzi stronę eKanada, która jest świetnym źródłem informacji dla każdego, kto myśli o Kanadzie jako o swoim nowym miejscu na ziemi.

Pawła przygoda z Kanadą trwa już prawie 10 lat i nie obyła się bez przeszkód. Wręcz przeciwnie, myślę, że niejedna osoba, na jego miejscu, zniechęciłaby się i machnęła ręką na Kraj Klonowego Liścia!

Zapraszam Was na wywiad z Pawłem, który mieszka w Winnipeg, w prowincji Manitoba. Dowiecie się co lubi w tym mieście, a do czego nie mógł się przyzwyczaić. I o czym warto pomyśleć, zanim każde z Was wyruszy w swoją kanadyjską przygodę.

Jakim sposobem znalazłeś się w Kanadzie?
Na początku, pojawił się pomysł wyjazdu do Stanów Zjednoczonych, ale w międzyczasie przyjaciel mojego taty, który mieszka w Kanadzie, zaproponował mi wyjazd do Kanady. W 2007 zdobyłem wizę i poleciałem na dwa miesiące do Winnipeg, w prowincji Manitoba. Po powrocie z Kanady zacząłem szukać opcji powrotu, tak żeby móc zostać nieco dłużej. Trafiłem na program International Experience Canada, który działał już w Europie, ale nie był jeszcze dostępny w Polsce. Przygotowałem wszystkie dokumenty według tego, co zostało podane na stronie Ambasady Kanadyjskiej w Berlinie i czekałem na możliwość aplikacji. Kiedy w 2010 IEC zostało otwarte w Polsce, od razu aplikowałem wraz z moją dziewczyną, w ramach opcji Working Holiday. Po zakończeniu IEC wróciliśmy do Polski, żeby później kolejny raz aplikować na IEC, tym razem na Young Professionals. Pod koniec 2012 roku wyjechaliśmy kolejny raz do Kanady, z myślą o pozostaniu na stałe.

Co takiego spodobało Ci się w Winnipeg, że zdecydowałeś się wrócić do tego miasta? 
Mój pierwszy przyjazd do Kanady był w pojedynkę i w tym czasie poznałem wiele osób w moim wieku. Po rozmowach z ich rodzicami doszedłem do wniosku, że podoba mi się ich styl życia i podejście do niego. Nie pracowali od rana do wieczora, mieli czas na przyjemności i korzystanie z życia. Myślałem wtedy bardzo przyszłościowo o tym, jakie szanse na spokojniejsze życie mogę mieć ja i jeszcze wtedy moje nienarodzone dzieci.

Obserwując wtedy kanadyjskie życie byłeś na wakacjach. Czy Twoje zdanie uległo zmianie, kiedy zacząłeś w Kanadzie pracować i być wtopiony w codzienność?
Nie, nie uległo zmianie. W 2010 przyjechałem do Kanady z moją dziewczyną, obecnie żoną, zrobiliśmy to głównie po to, żeby ona zobaczyła Kanadę i oceniła, czy jej również się tutaj spodoba. Po naszym wspólnym roku Magda miała zupełnie inną opinię na temat tego kraju niż ja. Wręcz jej nie znosiła. Wróciliśmy do Polski i zaczęliśmy życie w Gdańsku, skąd pochodzimy. Po roku mieszkania w Polsce Magda zmieniła zdanie i stwierdziła, że w Kanadzie jest jednak nieco łatwiej. I tak zacząłem szukać kolejnego sposobu na wyjazd.

Co takiego Magdzie nie spodobało się w Kanadzie? 
W Polsce mieszkaliśmy przez całe życie w Gdańsku, który jest bardzo ładnym miastem. Winnipeg to niestety nie to samo. To, co jednak głównie jej przeszkadzało, to tęsknota za rodziną. Przez pierwsze pół roku było jej trudno i chciała wracać do Polski. Kiedy jednak data powrotu do Polski zaczęła się zbliżać, to wiele rzeczy zaczęło powoli się układać.

Kanada, życie w Winnipeg

Dlaczego w ogóle zdecydowałeś się na wyjazd do Kanady?
Zawsze chciałem, turystycznie, zobaczyć Stany Zjednoczone czy Kanadę. W moich planach była również Australia. Pojawiła się okazja wyjazdu do Kanady i tak wszystko się zaczęło.

W jaki sposób dostaliście się na Young Professionals, w ramach International Experience Canada? Przy tej opcji programu trzeba mieć pracodawcę.
W momencie pierwszego, rocznego, przyjazdu do Kanady w ramach Working Holiday pracowałem u Polaka, przy remontach. Niestety w okresie zimowym zleceń nie było prawie wcale. Pewnego dnia miałem zakładany internet w domu i mężczyzna go instalujący zauważył, że orientuję się w elektronice. Akurat jego szwagier szukał nowych pracowników i tak trafiłem do nich na rozmowę kwalifikacyjną. Zostałem u nich zatrudniony w lutym i po kilku miesiącach mój szef aplikował o LMO, Labour Market Opinion. Odpowiedź przyszła dopiero po wygaśnięciu mojego zezwolenia na pracę w ramach IEC, kiedy byliśmy już w Polsce. Dodatkowo była ona negatywna. Mój były kanadyjski pracodawca wystawił mi jednak list, że chciałby mnie ponownie zatrudnić i tak aplikowałem na IEC, w ramach Young Professionals. Podobnie moja dziewczyna – przed powrotem do Polski pracowała na pełen etat w Dairy Queen, które również wystawiło jej list i mogła wraz ze mną aplikować na swój YP.

Kanada, życie w Winnipeg

Jakim miastem do mieszkania jest Winnipeg pod kątem pracy?
Rynek pracy jest dosyć trudny dla kobiet, które wykonują mniej wykwalifikowane zawody. W tych przypadkach jest mała szansa na dostanie umowy na pełen etat. Wynika to między innymi z tego, że zatrudniając na pełen wymiar godzin pracodawca powinien dać pracownikowi dodatkowe benefity, czyli np. dodatkowe ubezpieczenie. Często dochodzi również do zatrudniania sezonowego uczniów ze szkoły średniej.

Jak myślisz, ile średnio czasu potrzebne jest na znalezienie pracy w Winnipeg?
To zależy od zawodu. Jeżeli ktoś nie jest wybredny i jest w porządku z pracą fizyczną, to może znaleźć pracę w ciągu miesiąca. W momencie szukania czegoś bardziej konkretnego pod kątem zawodu, może zająć to do 5 miesięcy.

Co lubisz w Winnipeg, a co drażni Cię w tym mieście?
Kiedy przyjechałem do Winnipeg, 10 lat temu, przeszkadzał mi brud na ulicach i to, że ludzie nie dbali o to, żeby uległo coś zmianie. Widziałem przypadki, jak rzucali coś na ulicę, kiedy zaraz obok stał kosz na śmieci. Trudno było mi również przyzwyczaić się do zabudowy miasta, która jest amerykańska. Poza tym ludzie w tym mieście nie za bardzo zwracają uwagę na to, jak wyglądają i chodzenie w piżamie po ulicy nie jest rzadkością. W ciągu tych 10 lat wiele jednak się zmieniło, na plus. Miasto jest znacznie czystsze, a ja przyzwyczaiłem się do tego kanadyjskiego stylu.

Kanada, życie w Winnipeg

A jak bezpiecznym miastem jest Winnipeg? 
Centrum miasta nie należy do najbardziej bezpiecznych, ale i tak jest lepiej niż kilka lat temu. Przede wszystkim zacząłem inaczej postrzegać miasto, kiedy nieco zwolniłem i zacząłem bardziej mu się przyglądać. I tym samym zauważyłem, że jest piękna architektura starych budynków, jest wiele parków, boisk czy hal sportowych. Z czasem zacząłem poznawać rejony, które po prostu są ładne. To, co lubię w Winnipeg, to to, że jest to miasto rodzinne, co jest ważne w naszym przypadku, bo mamy dwójkę dzieci. Jest sporo programów dla dzieci, które są darmowe albo bardzo tanie.

Co takiego jest niebezpiecznego w centrum Winnipeg? 
W większości zamieszkane jest ono przez ludność rdzenną, która została tutaj przesiedlona. Znaczna część tych ludzi nie pracuje, a wyłącznie pobiera zasiłki. Jakiś czas temu można było spotkać gangi na ulicach. Na szczęście tego już nie ma. W dalszym ciągu ta część miasta nie jest najbardziej bezpieczna po zmroku. Działa nawet specjalna jednostka wolontariuszy, którzy ubrani są na czerwono, mają krótkofalówki i gaz pieprzowy. Jeżeli ktoś nie czuje się bezpiecznie, to może po nich zadzwonić, a oni przyjdą i odprowadzą taką osobę np. z uczelni do autobusu. Winnipeg niestety jest miastem, które nadal znajduje się najwyżej w rankingach, jeżeli chodzi o przestępstwa z udziałem przemocy.

Masz dwójkę dzieci, chłopaków: 3 letniego i 7 miesięcznego. Czy w Winnipeg są miejsca, gdzie można spotkać się z innymi rodzicami i dziećmi? 
Kiedy Magda była w ciąży, szukaliśmy szkoły rodzenia i mieliśmy problem z jej znalezieniem. Trafiliśmy jednak na Healthy Baby Group. Jest to grupa, na której spotkaniach można spotkać się i porozmawiać z pielęgniarką, prowadzącą i dietetykiem, a niekiedy gościem specjalnym, np. policjantem, pracownikiem socjalnym, strażakiem, położną. Co spotkanie poruszany jest inny temat, który pozwala dowiedzieć się więcej o dzieciach i zdrowiu.

Poza tym są community centres, gdzie raz w tygodniu organizowane jest spotkanie/śniadanie dla rodziców i dzieci. Dzieciaki mogą się wyszaleć na sali, gdzie jest mnóstwo zabawek, a rodzice porozmawiać między sobą.

Czy Wasz 3 letni syn chodzi do przedszkola?
Nie. Chodzi na zajęcia do różnych community centre i innych grup, więc codziennie przebywa z innymi dziećmi po 2-3 godziny.

Jakim miastem jest Winnipeg dla nowoprzybyłych?
Wydaje mi się, że pomocnym. Jak jest się nową osobą w Winnipeg, to warto odwiedzić stronę Manitoba Start i zarejestrować się u nich – dzięki temu otrzymuje się dostęp między innymi do dwóch kursów: pierwszy jest poglądowy, gdzie pokazywane jest miasto, jak się po nim poruszać, jakie jest panujące prawo i przepisy w Kanadzie i Manitobie. Drugi kurs przygotowuje do szukania pracy, czyli jak napisać resume czy cover letter oraz organizowane są spotkania z firmami z Winnipeg. Można również skorzystać z pomocy coacha, który pomoże nam ustalić naszą ścieżkę rozwoju.

Obecnie jesteś na tacierzyńskim, ale wcześniej pracowałeś jako elektryk. Na czym polegała Twoja praca?
Tak, pracowałem jako technik elektryk dla firmy Fort Garry Fire Trucks. Zajmowałem się tam instalacją, testowaniem i uruchamianiem urządzeń elektronicznych i elektrycznych, kładzeniem okablowania oraz serwisem.

Kanada, życie w Winnipeg

Jak długo będziesz na tacierzyńskim?
Mam możliwość bycia przez 35 tygodni + 2 tygodnie bezpłatne, więc będę do sierpnia tego roku.

Jake są koszty daycare w Winnipeg?
Jest to około $25-$30 za dzień, czyli około $750 miesięcznie na dziecko do drugiego roku życia. Powyżej drugiego roku życia jest to około $650. Problemem jest jednak brak miejsc w daycare, z licencją na które są dopłaty z miasta i najlepiej jest dziecko zapisać do daycare, jak jest się w ciąży. Wtedy jest większa szansa na otrzymanie miejsca w daycare, które nas najbardziej interesuje.

Co lubisz w Twojej Kanadzie, którą znasz?
Dosyć szybko przystosowuję się do nowych warunków, więc koniec końcem wszędzie jest mi dobrze. Ale to, co lubię najbardziej, to rodzinę i przyjaciół, których tutaj mamy. Podoba mi się ogólne poczucie wolności i to, że jest dosyć tanio. Takie rzeczy jak samochód, dom, wycieczka na Kubę czy do Meksyku, wypad na strzelnicę, polowanie, ryby czy kemping są dostępne dla każdego.

Kanada, życie w Winnipeg

Co lubisz w kanadyjskim stylu życia, a co jest Ci trudno zaakceptować?
W winnipegowskim stylu życia lubię to, że nikt nie zwraca uwagi jak inni wyglądają.

Można wyjść w ubraniach roboczych, do polowania i nikogo to nie zaskoczy – wręcz przeciwnie: jak ktoś będzie elegancko ubrany, to zwróci na siebie uwagę bardziej niż ktoś stojący na ulicy w piżamie.

Podoba mi się również to, że ludzie w Winnipeg szukają okazji w sklepach, nie kupują prawie niczego za 100% ceny. Lubię również łatwą politykę zwrotów produktów, ale to już kwestia bardziej kanadyjska. Lubię też, jak korzysta się tutaj z każdego słonecznego dnia i niezależnie, czy to jest +30 czy -30, a uwielbiam zwłaszcza letnie wypady na piknik do parków.

Zdecydowanie trudno jest mi zaakceptować 10 dni urlopu. Moja firma jest zamknięta dwa razy w roku i przez ten czas nie otrzymuję wynagrodzenia, więc wtedy wybieram moje 10 cennych dni. Na szczęście jest możliwość skorzystania z opcji bank time, czyli zostając w pracy po godzinach, zbiera się te godziny na okres kiedy firma będzie zamknięta.

Jaką cechę w Kanadyjczykach cenisz sobie najbardziej?
Lubię kanadyjską uprzejmość i chęć niesienia pomocy. Na poziomie, z którym nie spotkałem się nigdy wcześniej. Miałem jedną sytuację, która w dalszym ciągu jest dla mnie trudna do uwierzenia. Szukałem z kuzynem samochodu i pojechaliśmy oglądać jeden z nich. Niestety nie było to to, czego szukaliśmy, właściciel auta jednak zapytał się mnie, czy nie potrzebuję zamrażarki. Akurat była ona na liście moich rzeczy do zakupienia w przyszłości. Spytałem o cenę. On na to, że jego sąsiad akurat się wyprowadza i jest ona za darmo. Niestety auto, którym przyjechaliśmy nie było w stanie pomieścić zamrażarki. I nagle usłyszeliśmy, że możemy pożyczyć od nich duży samochód, trucka, żeby zawieźć zamrażarkę do domu, a później go zwrócimy. Ot tak!

Co drażni Cię w Kanadzie?
Komary, ale ten problem dotyczy całej Manitoby. Latem występują w niesamowicie dużych ilościach.

Kanada, życie w Winnipeg

Jaki etap był do tej pory dla Ciebie najtrudniejszy?
Najtrudniejszym etapem był moment, kiedy przyjechaliśmy tutaj drugi raz i po pół roku składaliśmy papiery na nominację prowincji. W międzyczasie okazało się, że Magda jest w ciąży. Niestety pracodawca nie chciał jej zarejestrować co było potrzebne do nominacji prowincji. Nie mógł jej również zwolnić, więc przeczekał aż skończy się jej zezwolenie na pracę. Z tego całego zamieszania udało nam się spotkać z osobą odpowiedzialną za Manitoba Provincial Nominee Program, która podpowiedziała nam, że papiery na nominację prowincji, ze względu na wszystkie wcześniejsze zawiłości, powinny być złożone na mnie, a nie na Magdę. I tak zrobiliśmy. Nominację prowincji otrzymaliśmy ostatniego dnia ważności mojego zezwolenia na pracę.

Jakie warunki trzeba spełniać, żeby uzyskać nominację prowincji Manitoba?
Przepisy w Manitobie nie są tak wyśrubowane, jak ma to miejsce w pozostałych kanadyjskich prowincjach. Tutaj akceptowana jest każda kategoria National Occupational Classification, NOC. Poza tym należy mieć 6 miesięcy pracy, obojętnie jakiej, trzeba wykazać znajomość języka angielskiego, zdając testy IELTS albo CELPIP plus udowodnić posiadanie środków finansowych na koncie. W kwietniu tego roku zasady te mają ulec nieco zmianie, więc nie wiem, jak będzie wyglądało to za kilka tygodni.

Mając te wszystkie doświadczenia. co powiedziałabyś do siebie przed wyjazdem do Kanady w 2007 roku?
Patrząc na swoje doświadczenia powiedziałbym jedno: nigdy się nie poddawajcie i dążcie z uporem do swojego celu.

Kanada, życie w Winnipeg

Jakie trzy rady dałbyś osobom, którą chcą zamieszkać w Kanadzie?
Tak jak wspomniałem wcześniej: jest to dążcie do celu mimo trudności. A po drugie: żeby dobrze zorientowali się w sytuacji tzn. jakie zawody są potrzebne w danej prowincji, czy jest szansa i jaką drogą otrzymać pobyt stały, by już przyjechać z gotowym planem (nawet jeśli pobyt stały nie jest naszym celem na początku) – ponieważ chęć zostania na stałe, gdy jesteśmy już w Kanadzie może być decyzją zbyt późną. I na pewno, żeby uzbroić się w cierpliwość, bo zdobycie pobytu stałego, poszukiwanie pracy oraz osiągnięcie celu może potrwać trochę czasu.

W jakich trzech słowach opisałbyś Kanadę? 
Ogromna, dzika i piękna.

Dzięki za rozmowę! Jak macie jakieś dodatkowe pytania do Pawła, to piszcie śmiało w komentarzach!”

żródłó: http://6757km.com/2017/03/kanada-oczami-pawla/ (18 Feb 2018r.)

Jeśli uważasz, że to co robię jest pomocne i chciałbyś mnie wesprzeć to teraz już możesz. Postaw mi kawę lub dwie 🙂
Dziękuję !
[donate payment=paypal type=default]

Program dla młodych (IEC) szansą…

…na pozostanie w Kanadzie.

Program INTERNATIONAL EXPERIENCE CANADA (IEC) dostępny jest dla obywateli 32 państw, z którymi Kanada podpisała umowy bilateralne. W programie istnieje możliwość wyboru jednej z trzech kategorii: Working Holiday, Young Professionals i International Co-Op. W zależności od kraju, z którego się aplikuje można uzyskać pozwolenie na pracę do maksymalnie 24 miesięcy.

Working Holiday

Ta kategoria jest wciąż najpopularniejsza wśród młodych ludzi, ze względu na możliwość otrzymania otwartego pozwolenia na pracę. Dzięki niemu można podjąć pracę gdziekolwiek na terenie Kanady i prawie dla każdego pracodawcy. W trakcie ważności pozwolenia można również swobodnie zmienić miejsce pracy.

By móc złożyć aplikację na Working Holiday kandydat musi spełniać następujące wymogi:

  • Być obywatelem (posiadaczem paszportu) jednego z 32 państw, które mają podpisane umowy bilateralne z Kanadą
  • Posiadać ważny paszport na cały okres pobytu w Kanadzie (work permit wydany będzie tylko do daty ważności paszportu)
  • Być pomiędzy 18 a 30 lub 35 (włącznie) roku życia w trakcie składania aplikacji (dla Polski jest to wiek 35 lat)
  • Posiadać środki finansowe w wysokości co najmniej 2,500$ lub ich ekwiwalent w walucie obcej na pokrycie początkowych wydatków
  • Posiadać ważne ubezpieczenie zdrowotne na cały okres pobytu (uczestnicy programu mogą zostać o nie poproszeni na granicy przez urzędnika imigracyjnego)
  • Posiadać możliwość wjazdu do Kanady (nie może być w stosunku do nich wydany zakaz wjazdu na teren Kanady)
  • Musi posiadać wykupiony bilet lotniczy w obie strony (lub posiadać dodatkowe środki finansowe na zakup biletu powrotnego)
  • Nie mogą im towarzyszyć bliscy (małżonkowie lub dzieci mogą wjechać wraz z uczestnikiem programu ale otrzymają na granicy jedynie status wizytora)
  • Dokonać stosownych opłat procesowych.

 

Young Professionals

Niniejsza kategoria przeznaczona jest dla młodych szczególnie absolwentów wyższych szkół, którzy chcieliby zdobyć międzynarodowe doświadczenie w swoim zawodzie. Uczestnicy muszą posiadać ważną, podpisaną ofertę pracy lub kontrakt z kanadyjskim pracodawcą przez złożeniem aplikacji.
Oferta zatrudnienia musi być w zakresie istniejącego już doświadczenia zawodowego lub zdobytej edukacji. Ponadto, zawód który widnieje na niniejszej ofercie musi zgadzać się z kanadyjską listą zawodów (NOC) i należeć do grupy 0, A albo B.

International Co-Op

Ostatnia, trzecia już kategoria skierowana jest do młodych osób, które są studentami wyższych uczelni (uniwersytetu, szkoły wyższej lub policealnej) w swoim kraju. Mają one możliwość odbycia praktyki studenckiej w Kanadzie. Przez cały okres praktyk, uczestnik musi być aktywnym studentem swojej macierzystej uczelni. Osoby biorące udział w tej kategorii muszą rownież posiadać podpisaną ofertę praktyk lub stażu u kanadyjskiego pracodawcy.

Pozostanie w Kanadzie po zakończeniu programu

Szanse jakie niesie ze sobą program dla młodych prowadzi wielu uczestników do pozostania w Kanadzie na dłużej, a w rezultacie otrzymania statusu stałego rezydenta.

Przykładowo, osoba która pracowała przez pełen rok od momentu rozpoczęcia programu ma szanse na złożenie aplikacji w oparciu o swoje doświadczenie zawodowe zdobyte w Kanadzie (program Canadian Experience Class, obecnie w Express Entry) lub jeśli znalazła pracodawcę chętnego na zatrudnienie jej na kontrakt. Możliwości na stały pobyt stwarzają też programy prowincjonalne oraz federalny program dla pracowników wysoce wykwalifikowanych (Federal Skilled Worker Program, obecnie w Express Entry). Należy pamiętać o tym, że osoby które wybiorą Qebec mogą aplikować do programów przeznaczonych stricte dla tej prowincji tj. Quebec Skilled Worker albo Quebec Experience Class. Możliwości jest na prawdę wiele, jednak by nie zmarnować szansy, którą niewątpliwie jest program IEC najlepiej skonsultować dalsze kroki ze specjalistą, który wskaże drogę i dobierze najlepszy program imigracyjny.

……………………………………

Agata Rębisz – prawniczka z Polski, a obecnie członkini  Kanadyjskiej Rady Regulacyjnej Konsultantów Imigracyjnych (The Immigration Consultants of Canada Regulatory Council). Organizacja ta jako jedyna, nadaje doradcom uprawnienia do reprezentacji klientów w sprawach emigracyjnych oraz obywatelskich. Agata jest także uprawniona przez Kanadyjskie Ministerstwo Sprawiedliwości by dokonywa uwierzytelnień dokumentów potrzebnych do aplikacji emigracyjnych jako Commissioner of Oath. W swojej praktyce zawodowej wykorzystuje optymalnie wszelkie dostępne programy Rządu Kanady: federalne, prowincjonalne, biznesowe, humanitarne i łączenia rodzin (sprawy małżeńskie, sprowadzanie rodziców i dzieci). Specjalizuje się w większości programów, które umożliwiają pobyt stały lub tymczasowy w Kanadzie.

źródło: http://glospolonii.net/program-dla-mlodych-iec-szansa-na-pozostanie-w-kanadzie/

IEC

International Experience Canada

Jest to program dla młodych osób (do 36 roku życia) chcących spróbować życia w Kanadzie. Program dzieli się na 3 kategorie:

  • Working Holiday
  • Young Professionals
  • International Co-op

Working Holiday (WH)

W tej kategorii możemy dostać otwarte pozwolenie na pracę (OWP) ważne dla obywateli polskich przez 12 miesięcy bez możliwości przedłużenia.

Young Professionals (YP)

W tym programe możemy również dostać WP na rok bez możliwości przedłużenia, tym razem jednak WP jest zamknięty na jednego pracodawcę, który da nam list z ofertą pracy lub umowę. Oferowane stanowisko pracy musi być:
– zgodne z naszym wykształceniem lub doświadczeniem zawodowym ORAZ
– w kategorii National Occupation Code (NOC) 0, A lub B ORAZ
– pracodawca musi wprowadzić opłatę 230 CAD (opłata wprowadzona w 2017 r.).

International Co-op

Program ten jest skierowany do osób posiadających status studenta i chcących odbyć staż w Kanadzie. Tutaj również jest potrzebna oferta pracy czy też umowa oraz pracodawca musi wprowadzić opłatę 230 CAD (opłata wprowadzona w 2017 r.).

Proces IEC krok po kroku:

Odciski palców

Jako że dostajemy od was coraz więcej pytań o dodawanie odcisków palców w procesie International Experience Canada (jest to jedno z wymagań w procesie – od roku 2019), zapytaliśmy jedyną autoryzowaną na terenie Polski agencję, czyli VFS Global (al. Jana Pawła II w Warszawie). (Jeśli komuś bliżej do Londynu, Berlina, Wiednia itp., to oczywiście można tam – lista punktów tutaj.)

1. Od 2019 roku wszyscy biorący udział w IEC muszą oddać odciski palców. Opłata za pobranie odcisków jest już w opłacie za całość IEC (płatność kartą ze strony canada.ca, 85 CAD jest już tam wymieniona). Nie powinno być żadnych dodatkowych opłat na miejscu za same odciski.

2. Żeby mieć pobrane odciski, wystarczy pójść do biura VFS (nie trzeba się umawiać) i wziąć ze sobą list mówiący o odciskach oraz swój paszport.

3. Obsługa w VFS mówi po polsku i angielsku (oraz rosyjsku).

4. Jeśli staramy się o IEC będąc w Kanadzie, to od grudnia 2019 można odciski zrobić na terenie Kanady, lista placówek tutaj.

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Jak zostać po IEC

Jeśli przyjechałeś do Kanady na IEC, to by zostać dłużej niż rok i móc dalej pracować możesz rozważyć:

  • LMIA (jak również LMIA exempt, np. w ramach IMP);
  • EE;
  • Aplikować na jeden z programów PNP;
  • Powrót do kraju i po 6 miesiącach od końca daty naszego IEC aplikowanie na nowe IEC z innej kategorii niż byliśmy (warunki – patrz wyżej);
  • Wystąpienie o wizę studencką (oczywiście jeśli spełniasz warunki i masz odłożone fundusze na czesne);
  • Ślub z osobą będącą obywatelem Kanady lub będącą jej rezydentem z prawem stałego pobytu.

Linki, które mogą Cię zainteresować:

Szanse na wyjazd

Jeśli chciałbyś wyjechać do Kanady do pracy czy na stałe, ale nie wiesz, jak się za to zabrać, warto przeanalizować poniższe możliwości:

Pozwolenie na pracę (WP)

** LMIA– więcej tutaj

a) Jaki masz zawód? Jeśli jesteś kierowcą ciężarówki, mechanikiem, czy masz wieloletnie doświadczenie w pracy na dachach, to znalezienie pracodawcy, który ma już LMIA albo złoży na nie aplikację nie jest zbyt dużym wyzwaniem i masz naprawdę sporą szansę, by takiego pracodawcę znaleźć. Jest to też najszybsza i najlepsza droga do Kanady, zwłaszcza dla rodzin. Ogólnie jest bardzo ciężko znaleźć pracodawcę (czasem wręcz niemożliwe), który spełniałby wymagania i chciał to zrobić dla osoby, której nie zna, ponieważ będzie musiał udowodnić urzędnikom, że będzie płacił Ci tyle, ile wynosi średnia stawka w CA, że zatrudni Cię na min. rok w pracy na pełen etat, że nie mógł przez min. 4 tyg. znaleźć pracownika, który jest obywatelem Kanady lub ma pobyt stały oraz że zapłaci 1000 CAD za złożenie aplikacji.
b) jest też szansa zostania dłużej w Kanadzie, gdy już tu jesteś – gdy przepracujesz jakiś czas, to pracodawca może się zgodzić złożyć dla Ciebie papiery na LMIA, byś mógł dostać nowy WP. Dzięki LMIA można dostać WP maksymalnie dwukrotnie na dwa lata za każdym razem.
c) LMIA exempt w ramach programu IMP

** Express Entry– więcej tutaj

a) Jest to system, który ma kilka programów. Musisz wykazać swoje doświadczenie zawodowe (referencje itp.), wiek, wykształcenie (musisz zrobić ECA), poziom znajomości języka (trzeba zdać IELTS lub CELPiP) itp. Po zebraniu min. 450 pkt (nie jest to stała liczba, zmienia się zależnie od kilku czynników i jest to stan na 04/04/2018) masz szansę wygrać w „konkursie” PR i przyjeżdżasz do Kanady już jako PR – jest to kolejna bardzo dobra opcja, niestety też nie najłatwiejsza. Podnieść swoją liczbę punktów można głównie szkoląc język angielski czy też francuski (i poprawiając wyniki egzaminów), a najlepiej oba oraz podnosząc swój poziom edukacji.
b) Podnieść swoją punktację można również dzięki programom prowincjonalnym.
c) Dobrym pomysłem, jeśli planujemy aplikowanie w ramach EE w przyszłości (np. po IEC) jest inwestowanie w naukę języków już teraz – chodzi głównie o zdobycie jak najwyższego wyniku w IELTSie, ale też podnoszenie poziomu francuskiego.

** International Experience Canada– więcej tutaj

a) IEC WH jest najbardziej popularną opcją dostania WP i przyjazdu do Kanady – tutaj właściwie jedynym kryterium jest wiek (18-35 lat włącznie). Rocznie 635 miejsc. WP pozwala pracować prawie wszędzie w Kanadzie, choć oczywiście przy niektórych zawodach należy mieć kanadyjskie uprawnienia. WP jest wydawany na rok bez możliwości przedłużenia.
b) IEC YP jest jak wyżej, ale należy mieć ofertę pracy (lub umowę z pracodawcą).
c) IEC Co-op jak w pkt. a), z tym, że należy być studentem i mieć ofertę pracy lub potwierdzenie stażu.

** Studia – więcej tutaj

Gdy studiujemy w Kanadzie, mamy możliwość pracowania do 20 godz. w tygodniu poza kampusem (w ramach wizy studenckiej). Po skończeniu studiów możemy aplikować o “postudenckie” zezwolenie na pracę. Może ono być na 1-3 lat – jego długość zależy od czasu trwania studiów. Rok studiów musi wynosić przynajmniej 8 miesięcy, żebyśmy mogli dostać wizę studencką z możliwością pracy poza kampusem.

** Sponsoring common law/wife/child – więcej tutaj

Program umożliwiający sponsorowanie partnera, żony, dzieci.

** Sponsoring parents/grandparents– więcej tutaj

Program umożliwiający sponsorowanie rodziców lub dziadków. Od kwietnia tego roku (2018) nie są już obowiązkowe badania medyczne. Niestety program jest uruchamiany raz w roku w styczniu i wtedy należy zgłosić chęć sponsorowania rodzica. Ze wszystkich zgłoszeń zostaje wylosowanych 5000 osób, które będą mogły być sponsorowane. Losy osób, które zrezygnują z udziału lub nie spełnią kryteriów wracają do puli, także zapisy są raz w roku, ale losowania odbywają się dopóki 5000 osób nie spełni kryteriów.

** Programy Prowincjonalne – więcej tutaj

Programy prowincjonalne (PNP) pozwalają ograniczonej w ciągu roku liczbie osób spełniających warunki programu PNP w danej prowincji (każda prowincja ma inną liczbę miejsc oraz inne wymagania) starać się o pobyt stały spoza Kanady.
Każda prowincja ma osobne programy dla osób posiadających WP i obecnie pracujących w Kanadzie.

** Zaproszenie z Manitoby – więcej tutaj

Zaproszenie z Manitoby do programu prowincjonalnego MPNP można dostać na kilka sposobów, a sam program pozwala przyjechać do Manitoby już na PR (stały pobyt), ale nie tylko.
a) Skilled Workers Overseas – (w skrócie) Trzeba mieć w MB rodzinę lub zaproszenie na Exploratory Visit z MPNP np dzięki wsparciu KPK, zawód z listy zawodów, na które jest zapotrzebowanie, odpowiednio wysoki poziom angielskiego oraz odpowiednie zasoby pieniężne.
b) MPNP Information and Employer Engagement Sessions – Coroczne targi pracy organizowane przez MPNP oraz przedsiębiorców z MB chcących zatrudnić osoby spoza Kanady. w tym roku (2018) odbyły się w maju w Berlinie. Należy najpierw złożyć wniosek do MPNP, a wybrane osoby zostaną zaproszone na targi. Osoby, które przejdą rekrutację oraz rozmowę z oficerem imigracyjnym dostaną możliwość złożenia aplikacji na 2-letnie WP oraz aplikowania na program prowincjonalny MPNP.
c)Exploratory visit – Wiza, którą wystawia KPK (Kongres Polonii Kanadyjskiej) wraz z MPNP dla 50 polskich rodzin rocznie. Polega to na tym, że osoby spełniające warunki Manitoba Express Entry Pathway poza częścią Adaptability mogą dostać zaproszenie, dzięki któremu spełnią wszystkie warunki, dostają nominację prowincji, która daje w tej ścieżce 600 pkt do EE i co przekłada się na stały pobyt.

Kanada

Ciekawostki przedstawione przez Annę z W pogoni za marzeniami:

Ciekawostki przedstawione przez Kasię z Kanada się Nada: