Gimli zimą, MB

Raz w roku, w styczniu lub lutym, w Gimli organizowane są testy AMG. Jest to ciekawe wydarzenie nie tylko dla fanów marki samochodow Mercedes. Na zamarznietym jeziorze mozemy podziwiac driftujące pojazdy przy muzyce silników V8. Jeżeli sami chcemy pojeździć tymi bestiami, musimy się zarejestrowaą i odpowiednio zaplacić. Frajda!

Dodatkowo Gimli jest miastem portowym, z promenadą i cumującymi jachtami i statkami przypominając trochę Sopocką marine.

Jeśli jeszcze nie widziałeś to zobacz Pinawa.
Zapraszamy również na nasz instagram @worldbymichal oraz @martizzly

Pinawa zimą, MB

Najbardziej znany most wiszący w Manitoba znajduje się tuż przed wjazdem do miejscowości Pinawa i właśnie to jest następna atrakcja, którą warto zobaczyć zimą. Do tego miejsca można dojechać z Winnipeg już w około 90 minut. Do mostu prowadzi krótki szlak przez las, więc jeżeli wybieracie się tylko na most, plecak śmiało można zostawić w samochodzie.

Blisko Pinawa znajduje się też park prowicjonalny – Old Dam Provincial Park. Kiedy i tak jesteś już w pobliżu, czemu by się tam nie zatrzymać? No właśnie! Jest to park, który powstał na terenie dawnej elektrowni wodnej, a więc poza ciekawymi widokami, jest tez kawał historii.

Następny przystanek to Gimli.

Jeśli jeszcze nie widziałeś to zobacz Hecla Provincial Park.
Zapraszamy również na nasz instagram @worldbymichal oraz @martizzly

Hecla Provincial Park zimą, MB

Nie wiem czy wiesz, ale drugim narodowym sportem w Kanadzie (po hokeju) jest Ice Fishing! Nie jest to nic innego jak łowienie ryb, z tą różnicą, że podczas srogich mrozów, na zamarznietym jeziorze i oczywiście (a jakże by inaczej) z przerębla. Jak to możliwe? Przy tak niskich temperaturach jakie panują zimą w Manitoba wszystkie jeziora są skute lodem. Naprawdę skute lodem. Wjeżdza się więc na nie samochodem (najcześciej truckiem, czy jak mowią Amerykanie, pick-up’em), wybiera się jakieś miejsce, rozstawia się namiot i krzesełka oraz oczywiście otwiera piwo. Nie znam nikogo, kto łowi ryby bez piwa. Prędzej spotkam kogoś kto łowi bez wędki, niż bez piwa. Plusem takiej aury jest to, że piwo jest zawsze zimne. Zawsze. W namiocie można odpalić jakiś piecyk, ustawić przenośną kuchenkę gazową i już można popijać piwo gorącą herbatą. No tak, ale zapomnieliśmy o najważniejszym… o tej dziurze w lodzie. Są dwie szkoły profesjonalnego wiercenia w lodzie – pierwsza to za pomoca manualnego wiertła, a druga za pomocą spalinowego. W obu przypadkach rezultat jest ten sam: przewiercamy sie przez lód którego grubość przekracza metr. Wszystko wygląda podobnie do filmu Armageddon, z tą rożnicą, że zamiast wiercenia w asteroidzie gdzieś w kosmosie, wiercimy w lodzie w Manitobie i nie ratujemy planety.

Jeżeli dokonywanie odwiertów, zarzucanie wędki, popijanie piwa i walka z 10 metrowymi rybami nie jest wystarczającą aktywnością, możemy przejść się do latarni morskiej (jeziornej?). Tak, jezioro Winnipeg, nad którym leży Hecla Provincial Park jest tak duże, że w kilku miejscach stoją ostrzegawcze latarnie morskie. Niezaleznie czy odwiedzamy Hecla zima czy latem, Lighthouse powinien być na naszej liście.
Dojazd do Hecla Provincial Park to niecałe 2 godziny jazdy na połnoc z Winnipeg.

Nastę pny przystanek to Pinawa.

Jeśli jeszcze nie widziałeś to zobacz High Lake.
Zapraszamy również na nasz instagram @worldbymichal oraz @martizzly

High Lake zimą, MB

Położone w Whiteshell Provincial Park jezioro High Lake znajduje się na końcu 3 kilometrowego (one-way) szlaku wytyczonego przez malownicze wzgórza niedalego ośrodka Falcon Ridge Ski Slopes. Caly szlak prowadzi poprzez las z którego możemy podziwiać panorame okolicy wraz z doliną w której miesci się wspomniany osrodek. Wartym zobaczenia punktem jest drewniana chatka na szczycie wzgórza, z której mamy przepiekny widok na jezioro High Lake. Jest to też dobre miejsce aby sie ogrzać. W środku znajduje się piec, i za kazdym razem kiedy odwiedzaliśmy to miejsce, widzieliśmy też przygotowane drewno i podpałkę. Nic tylko sie rozgrzać!

Następny przystanek to Hecla Provincial Park.

Jeśli jeszcze nie widziałeś to zobacz Falcon Lake.
Zapraszamy również na nasz instagram @worldbymichal oraz @martizzly

Falcon Lake zimą, MB

Falcon Lake to jezioro położone w malowniczym Whiteshell Provincial Park. Jest oddalone od miasta Winnipeg o 1.5 godziny jazdy samochodem. Jeżeli posiadasz swój sprzęt narciarski albo jesteś gotowy takowy wypożyczyć – jest to miejsce dla Ciebie! Niezaleznie od tego czy wolisz narty, snowboard czy tubing (zjeżdzanie na wielkich detkach!) w Falcon Ridge Ski Slopes z pewnością spędzisz miło czas. Po szaleństwie na stoku, możesz ogrzać się przy kominku, z kubkiem gorącej czekolady w dłoniach przy muzyce granej przez lokalnych artystów. Czy jest lepszy sposób na smaczne zakończenie dnia?

Ciekawą alternatywą jest rownież kulig – w wielkich drewnianych saniach. Trasa wytyczona jest na około godzine, z wliczonym postojem podczas którego konie moga odpocząć, a my napić się gorącej herbaty bądź kawy przy ognisku. Przejazd przez ośnieżony las jest z pewnością magicznym doświadczeniem.

Następny przystanek to High Lake.

Jeśli nie widziałeś jeszcze to zajrzyj również do Riding Mountain.
Zapraszamy również na nasz instagram @worldbymichal oraz @martizzly

Sprawdź, na co się kwalifikujesz


Wypełnienie formularza poniżej oraz otrzymanie analizy są darmowe – tak samo, jak pierwsza konsultacja u naszego licencjonowanego konsultanta imigracyjnego.
Pytań jest ponad 30, często bardzo osobiste. Programy imigracyjne zależą od bardzo dużej liczby zmiennych. To, czy uda ci się imigrować łatwo czy nie jest bardzo indywidualną sprawą i bardzo dużo zależy od szczęścia oraz decyzji podjętych jeszcze przed wyjazdem do Kanady. Liczba i szczegółowość pytań jest po to, by jak najlepiej dopasować ciebie i twoją rodzinę do konkretnego programu, by pokazać ci, co jeszcze musisz zrobić, co jest dla was najlepsze, jakie macie możliwości i szanse oraz żeby zminimalizować czynnik szczęścia.

Jeśli ilość przepisów imigracyjnych cię przeraża, to możemy ci pomóc i pokierować, na które programy w twoim przypadku powinnaś/nieneś zwrócić uwagę. Po otrzymaniu od ciebie wypełnionego formularza przeanalizujemy twoje odpowiedzi i stworzymy twoją potencjalną drogę imigracyjną, którą wyślemy do ciebie na e-mail. Informacje, które dostaniesz nie są poradą konsultanta imigracyjnego. Jest to pomoc osób, które dość długo już się tym zajmują i które same to przeszły, jak również wstępne przygotowanie się do rozmowy z konsultantem – jeśli takiej rozmowy potrzebujesz.

Dzięki naszej analizie możesz usiąść do zgłębienia już konkretnych programów na własną rękę. Jeśli jednak chcesz skorzystać z płatnej pełnej usługi, gdzie licencjonowany konsultant imigracyjny poprowadzi Twoją sprawę od A do Z, a ty nie będziesz musieć spędzać godzin na samodzielnym wypełnianiu aplikacji czy też szukaniu odpowiedzi na forach, grupach i google to współpracujemy z taką osobą. Z e-mailem od nas możesz się zgłosić do naszej licencjonowanej konsultantki imigracyjnej, a ona się już wszystkim zajmie.

Zwroty przydatne przy wypełnianiu formularza:

CELPIP – The Canadian English Language Proficiency Index Program, jeden z dwóch testów językowych (poza IELTS) uznawanych w procesach imigracyjnych jako wyznaczniki znajomości języka angielskiego (por. -> CLB). Podejście do CELPIP nie jest jeszcze możliwe w Polsce, a tylko w Kanadzie (oraz USA, ZAE, Chinach…). Wyniki są ważne rok.  tutaj

IELTS – International English Language Testing System; jeden z dwóch testów językowych (poza CELPIP) uznawanych w procesach imigracyjnych jako wyznaczniki znajomości języka angielskiego (por. -> CLB). Podejście do IELTS jest możliwe w wielu krajach na świecie (również w Kanadzie). IELTS jest organizowany głównie przez British Council, ale akcenty używane w testach na słuchanie są celowo z różnych krajów anglosaskich. Wyniki są ważne rok. tutaj

LMIA – Labour Market Assessment Impact (dawniej LMO – Labour Market Opinion), badanie wpływu danej pracy na rynek pracy; dokument, który pracodawca kanadyjski musi zazwyczaj zdobyć przed zatrudnieniem obcokrajowca. LMIA rozpatrzone pozytywnie wskazuje, że istnieje potrzeba zatrudnienia obcokrajowca oraz że nie znaleziono Kanadyjczyka, który by daną pracę mógł wykonywać. Proces zdobycia pozytywnego LMIA zajmuje kilka miesięcy, wymaga od pracodawcy poniesienia kosztów aplikacji oraz umieszczenia oferty pracy. Niektóre sytuacje nie wymagają starania się o LMIA (nie jest ono również wymagane przy IEC):  tutaj oraz ogólnie o LMIA: tutaj

NOC – National Occupational Classification; lista wszystkich zawodów na kanadyjskim rynku pracy. Opisuje każdy zawód odnośnie do rodzaju i poziomu umiejętności wymaganych w danym zawodzie. NOC jest wykorzystywane do tworzenia statystyk dot. rynku pracy oraz jako podstawa do tworzenia wymagań do niektórych wymagań imigracyjnych. NOC dzieli się na 4 podstawowe poziomy (A-D) oraz jeden typ (0 – menedżerski), a każdy zawód opatrzony jest indywidualnym czterocyfrowym kodem i używany np. na listach zawodów deficytowych w danej prowincji (np. w ramach PNP). tutaj

TEF oraz TCF– Test d’Evaluation de Français, jedyne testy uznawane w procesach imigracyjnych jako wyznaczniki znajomości języka francuskiego. (por. -> CLBtutaj

ECA – Educational Credential Assessment, ocena porównawcza wykształcenia; ocena służąca upewnieniu się, że posiadane wykształcenie spoza Kanady odpowiada konkretnemu wykształceniu kanadyjskiemu. Zrobienie ECA jest wymagane do uznania wykształcenia przy wypełnianiu profilu w Express Entry lub staraniu się o pobyt stały (należy podać numer otrzymany na ocenie) oraz może się przydać przy szukaniu pracy (pracodawcy łatwiej będzie zrozumieć, jakie wykształcenie mamy). Dostępnych jest 7 instytuacji akredytowanych (desygnowanych) przez CIC, ale zawsze warto sprawdzić, czy dana instytucja jest uznawana w prowincji, do której się udajemy oraz czy zajmuje się typem wykształcenia, które mamy. Jeśli wypełniamy profil EE z małżonkiem/konkubentem i chcemy dostać punkty za jego/jej wykształcenie, on/ona również musi przejść ECA. ECA jest ważne 5 lat.  tutaj

Także zapraszamy do wypełnienia naszego formularza, znajdziecie go tutaj.

Free Assessment

Pytań jest ponad 30, często bardzo osobiste. Programy imigracyjne zależą od bardzo dużej liczby zmiennych. To, czy uda ci się imigrować łatwo czy nie jest bardzo indywidualną sprawą i bardzo dużo zależy od szczęścia oraz decyzji podjętych jeszcze przed wyjazdem do Kanady. Liczba i szczegółowość pytań jest po to, by jak najlepiej dopasować ciebie i twoją rodzinę do konkretnego programu, by pokazać ci, co jeszcze musisz zrobić, co jest dla was najlepsze, jakie macie możliwości i szanse oraz żeby zminimalizować czynnik szczęścia.

Wypełnienie formularza poniżej oraz otrzymanie analizy są darmowe – tak samo, jak na hasło “eKanada” jest darmowa pierwsza konsultacja u naszego licencjonowanego konsultanta imigracyjnego.

Justyna Dzioch

Justyna is a Regulated Canadian Immigration Consultant (RCIC) and obtained her Immigration Consulting Diploma from the University of British Columbia. She also has a Master’s Degree of Science from the University of Economics in Poznan.

Being an immigrant herself, she understands how overwhelming and stressful immigration process can be. Justyna recognized the need for honest and knowledgeable consultants and decided to become an Immigration Consultant herself.

Her personal experience and passion for people, helps her clients to achieve their dreams and guide in complex immigration process. One of her greatest goals is to create an exceptional customer service experience and help her clients to overcome challenges. Justyna is fluent in English and Polish.

Najszybszy kontakt jest ze mną wypełniając kwestionariusz tutaj lub na FB. Na hasło “eKanada” pierwsza konsultacja jest darmowa.

www: https://www.livinimmigration.ca/
Facebook: https://www.facebook.com/LIVINImmigration/

IT

Zawód związany z IT. Opisane pytania tyczą się większości specjalizacji w tym sektorze. Post powstał dzięki Wam i Waszej aktywności na naszej grupie eKanada na FB.

1. Jak wygląda sprawa zatrudnienia w IT?

Zależy ewidentnie od pracodawcy, warunków umowy, benefitów itd. – bez kalkulacji ciężko odpowiedzieć jednoznacznie na to pytanie, bo składa się na to wiele czynników. Niemniej jednak, pojawiają się oferty pracy zarówno dla self-employed, jak i w postaci “klasycznego” zatrudnienia.

2. Jak wygląda kwestia certyfikatów branżowych przez pracodawcę? Na które mniej lub bardziej zwracają uwagę – które po prostu jest dobrze mieć?

Certyfikacje są generalnie kiepsko poważane, bo i niewiele mówią o kandydacie – zazwyczaj nie idą za tym umiejętności, a po prostu znajomość metodyki rozwiązywania konkretnych testów egzaminacyjnych (patrz: certyfikaty Microsoftu). Wiadomo, lepiej mieć niż nie mieć, ale nie jest to “winning factor” – dopiero certyfikaty na poziomie CCNP/CCIE lub MCSD/MCSE mogą Ci dać cokolwiek na plus, ale i to tylko, gdy konkretny pracodawca będzie wykorzystywać konkretne technologie.
Znacznie bardziej cenione jest doświadczenie zawodowe w międzynarodowych firmach, projekty open source, czy po prostu występowanie jako prelegent na międzynarodowych konferencjach branżowych.

3. Moja specjalizacja jest obecnie w NOC A. Czy grupa NOC potrafi się zmienić? (Grupa NOC jest ważna w programach imigracyjnych)

Raz na jakiś czas NOC potrafi się zmienić, ale dzieje się tak bardzo rzadko. Nie sądzę, że cokolwiek na poziomie software developmentu spadnie w najbliższych latach poniżej NOC A (maksymalnie do B, chociaż nie sądzę), szczególnie biorąc pod uwagę zapotrzebowanie na tym rynku na ludzi z doświadczeniem – które na dodatek stale rośnie.

4. Gdzie w sektorze IT o pracę najłatwiej?

W IT najlepszymi miejscami do szukania pracy są prowincje Ontario, British Columbia i Quebec, z czego większość to oferty pracy z Toronto, Vancouver i Montrealu. Gdy się ma przyzwoite doświadczenie, znalezienie pracy w IT nie jest problemem w tych miejscach – niezależnie od specjalizacji.

W tym zawodzie posiadanie profilu na Linkedin to podstawa. Jak wygląda kanadyjskie CV (resume) i jak szukać pracy znajdziecie tutaj.

Kanada oczami Pawła

Poniższy wywiad ze mną jest z początku 2017 r. i przeprowadzony przez Monikę Grzelak, autorkę bloga Oh Kanada – 6757KM, która prowadzi również grupę na FB. Zapraszam wszystkich na jej blog i grupę. Dziękuję Ci Monika za ten wywiad i opisanie w skrócie mojej przygody z Kanadą, która ciągnie się do dziś.

“Jak jesteście częścią grupy Oh Kanada na Facebooku, to na pewno znacie Pawła. Jest on tam jedną z najbardziej aktywnych osób, które zawsze służą swoją radą. Paweł również od niedawna prowadzi stronę eKanada, która jest świetnym źródłem informacji dla każdego, kto myśli o Kanadzie jako o swoim nowym miejscu na ziemi.

Pawła przygoda z Kanadą trwa już prawie 10 lat i nie obyła się bez przeszkód. Wręcz przeciwnie, myślę, że niejedna osoba, na jego miejscu, zniechęciłaby się i machnęła ręką na Kraj Klonowego Liścia!

Zapraszam Was na wywiad z Pawłem, który mieszka w Winnipeg, w prowincji Manitoba. Dowiecie się co lubi w tym mieście, a do czego nie mógł się przyzwyczaić. I o czym warto pomyśleć, zanim każde z Was wyruszy w swoją kanadyjską przygodę.

Jakim sposobem znalazłeś się w Kanadzie?
Na początku, pojawił się pomysł wyjazdu do Stanów Zjednoczonych, ale w międzyczasie przyjaciel mojego taty, który mieszka w Kanadzie, zaproponował mi wyjazd do Kanady. W 2007 zdobyłem wizę i poleciałem na dwa miesiące do Winnipeg, w prowincji Manitoba. Po powrocie z Kanady zacząłem szukać opcji powrotu, tak żeby móc zostać nieco dłużej. Trafiłem na program International Experience Canada, który działał już w Europie, ale nie był jeszcze dostępny w Polsce. Przygotowałem wszystkie dokumenty według tego, co zostało podane na stronie Ambasady Kanadyjskiej w Berlinie i czekałem na możliwość aplikacji. Kiedy w 2010 IEC zostało otwarte w Polsce, od razu aplikowałem wraz z moją dziewczyną, w ramach opcji Working Holiday. Po zakończeniu IEC wróciliśmy do Polski, żeby później kolejny raz aplikować na IEC, tym razem na Young Professionals. Pod koniec 2012 roku wyjechaliśmy kolejny raz do Kanady, z myślą o pozostaniu na stałe.

Co takiego spodobało Ci się w Winnipeg, że zdecydowałeś się wrócić do tego miasta? 
Mój pierwszy przyjazd do Kanady był w pojedynkę i w tym czasie poznałem wiele osób w moim wieku. Po rozmowach z ich rodzicami doszedłem do wniosku, że podoba mi się ich styl życia i podejście do niego. Nie pracowali od rana do wieczora, mieli czas na przyjemności i korzystanie z życia. Myślałem wtedy bardzo przyszłościowo o tym, jakie szanse na spokojniejsze życie mogę mieć ja i jeszcze wtedy moje nienarodzone dzieci.

Obserwując wtedy kanadyjskie życie byłeś na wakacjach. Czy Twoje zdanie uległo zmianie, kiedy zacząłeś w Kanadzie pracować i być wtopiony w codzienność?
Nie, nie uległo zmianie. W 2010 przyjechałem do Kanady z moją dziewczyną, obecnie żoną, zrobiliśmy to głównie po to, żeby ona zobaczyła Kanadę i oceniła, czy jej również się tutaj spodoba. Po naszym wspólnym roku Magda miała zupełnie inną opinię na temat tego kraju niż ja. Wręcz jej nie znosiła. Wróciliśmy do Polski i zaczęliśmy życie w Gdańsku, skąd pochodzimy. Po roku mieszkania w Polsce Magda zmieniła zdanie i stwierdziła, że w Kanadzie jest jednak nieco łatwiej. I tak zacząłem szukać kolejnego sposobu na wyjazd.

Co takiego Magdzie nie spodobało się w Kanadzie? 
W Polsce mieszkaliśmy przez całe życie w Gdańsku, który jest bardzo ładnym miastem. Winnipeg to niestety nie to samo. To, co jednak głównie jej przeszkadzało, to tęsknota za rodziną. Przez pierwsze pół roku było jej trudno i chciała wracać do Polski. Kiedy jednak data powrotu do Polski zaczęła się zbliżać, to wiele rzeczy zaczęło powoli się układać.

Kanada, życie w Winnipeg

Dlaczego w ogóle zdecydowałeś się na wyjazd do Kanady?
Zawsze chciałem, turystycznie, zobaczyć Stany Zjednoczone czy Kanadę. W moich planach była również Australia. Pojawiła się okazja wyjazdu do Kanady i tak wszystko się zaczęło.

W jaki sposób dostaliście się na Young Professionals, w ramach International Experience Canada? Przy tej opcji programu trzeba mieć pracodawcę.
W momencie pierwszego, rocznego, przyjazdu do Kanady w ramach Working Holiday pracowałem u Polaka, przy remontach. Niestety w okresie zimowym zleceń nie było prawie wcale. Pewnego dnia miałem zakładany internet w domu i mężczyzna go instalujący zauważył, że orientuję się w elektronice. Akurat jego szwagier szukał nowych pracowników i tak trafiłem do nich na rozmowę kwalifikacyjną. Zostałem u nich zatrudniony w lutym i po kilku miesiącach mój szef aplikował o LMO, Labour Market Opinion. Odpowiedź przyszła dopiero po wygaśnięciu mojego zezwolenia na pracę w ramach IEC, kiedy byliśmy już w Polsce. Dodatkowo była ona negatywna. Mój były kanadyjski pracodawca wystawił mi jednak list, że chciałby mnie ponownie zatrudnić i tak aplikowałem na IEC, w ramach Young Professionals. Podobnie moja dziewczyna – przed powrotem do Polski pracowała na pełen etat w Dairy Queen, które również wystawiło jej list i mogła wraz ze mną aplikować na swój YP.

Kanada, życie w Winnipeg

Jakim miastem do mieszkania jest Winnipeg pod kątem pracy?
Rynek pracy jest dosyć trudny dla kobiet, które wykonują mniej wykwalifikowane zawody. W tych przypadkach jest mała szansa na dostanie umowy na pełen etat. Wynika to między innymi z tego, że zatrudniając na pełen wymiar godzin pracodawca powinien dać pracownikowi dodatkowe benefity, czyli np. dodatkowe ubezpieczenie. Często dochodzi również do zatrudniania sezonowego uczniów ze szkoły średniej.

Jak myślisz, ile średnio czasu potrzebne jest na znalezienie pracy w Winnipeg?
To zależy od zawodu. Jeżeli ktoś nie jest wybredny i jest w porządku z pracą fizyczną, to może znaleźć pracę w ciągu miesiąca. W momencie szukania czegoś bardziej konkretnego pod kątem zawodu, może zająć to do 5 miesięcy.

Co lubisz w Winnipeg, a co drażni Cię w tym mieście?
Kiedy przyjechałem do Winnipeg, 10 lat temu, przeszkadzał mi brud na ulicach i to, że ludzie nie dbali o to, żeby uległo coś zmianie. Widziałem przypadki, jak rzucali coś na ulicę, kiedy zaraz obok stał kosz na śmieci. Trudno było mi również przyzwyczaić się do zabudowy miasta, która jest amerykańska. Poza tym ludzie w tym mieście nie za bardzo zwracają uwagę na to, jak wyglądają i chodzenie w piżamie po ulicy nie jest rzadkością. W ciągu tych 10 lat wiele jednak się zmieniło, na plus. Miasto jest znacznie czystsze, a ja przyzwyczaiłem się do tego kanadyjskiego stylu.

Kanada, życie w Winnipeg

A jak bezpiecznym miastem jest Winnipeg? 
Centrum miasta nie należy do najbardziej bezpiecznych, ale i tak jest lepiej niż kilka lat temu. Przede wszystkim zacząłem inaczej postrzegać miasto, kiedy nieco zwolniłem i zacząłem bardziej mu się przyglądać. I tym samym zauważyłem, że jest piękna architektura starych budynków, jest wiele parków, boisk czy hal sportowych. Z czasem zacząłem poznawać rejony, które po prostu są ładne. To, co lubię w Winnipeg, to to, że jest to miasto rodzinne, co jest ważne w naszym przypadku, bo mamy dwójkę dzieci. Jest sporo programów dla dzieci, które są darmowe albo bardzo tanie.

Co takiego jest niebezpiecznego w centrum Winnipeg? 
W większości zamieszkane jest ono przez ludność rdzenną, która została tutaj przesiedlona. Znaczna część tych ludzi nie pracuje, a wyłącznie pobiera zasiłki. Jakiś czas temu można było spotkać gangi na ulicach. Na szczęście tego już nie ma. W dalszym ciągu ta część miasta nie jest najbardziej bezpieczna po zmroku. Działa nawet specjalna jednostka wolontariuszy, którzy ubrani są na czerwono, mają krótkofalówki i gaz pieprzowy. Jeżeli ktoś nie czuje się bezpiecznie, to może po nich zadzwonić, a oni przyjdą i odprowadzą taką osobę np. z uczelni do autobusu. Winnipeg niestety jest miastem, które nadal znajduje się najwyżej w rankingach, jeżeli chodzi o przestępstwa z udziałem przemocy.

Masz dwójkę dzieci, chłopaków: 3 letniego i 7 miesięcznego. Czy w Winnipeg są miejsca, gdzie można spotkać się z innymi rodzicami i dziećmi? 
Kiedy Magda była w ciąży, szukaliśmy szkoły rodzenia i mieliśmy problem z jej znalezieniem. Trafiliśmy jednak na Healthy Baby Group. Jest to grupa, na której spotkaniach można spotkać się i porozmawiać z pielęgniarką, prowadzącą i dietetykiem, a niekiedy gościem specjalnym, np. policjantem, pracownikiem socjalnym, strażakiem, położną. Co spotkanie poruszany jest inny temat, który pozwala dowiedzieć się więcej o dzieciach i zdrowiu.

Poza tym są community centres, gdzie raz w tygodniu organizowane jest spotkanie/śniadanie dla rodziców i dzieci. Dzieciaki mogą się wyszaleć na sali, gdzie jest mnóstwo zabawek, a rodzice porozmawiać między sobą.

Czy Wasz 3 letni syn chodzi do przedszkola?
Nie. Chodzi na zajęcia do różnych community centre i innych grup, więc codziennie przebywa z innymi dziećmi po 2-3 godziny.

Jakim miastem jest Winnipeg dla nowoprzybyłych?
Wydaje mi się, że pomocnym. Jak jest się nową osobą w Winnipeg, to warto odwiedzić stronę Manitoba Start i zarejestrować się u nich – dzięki temu otrzymuje się dostęp między innymi do dwóch kursów: pierwszy jest poglądowy, gdzie pokazywane jest miasto, jak się po nim poruszać, jakie jest panujące prawo i przepisy w Kanadzie i Manitobie. Drugi kurs przygotowuje do szukania pracy, czyli jak napisać resume czy cover letter oraz organizowane są spotkania z firmami z Winnipeg. Można również skorzystać z pomocy coacha, który pomoże nam ustalić naszą ścieżkę rozwoju.

Obecnie jesteś na tacierzyńskim, ale wcześniej pracowałeś jako elektryk. Na czym polegała Twoja praca?
Tak, pracowałem jako technik elektryk dla firmy Fort Garry Fire Trucks. Zajmowałem się tam instalacją, testowaniem i uruchamianiem urządzeń elektronicznych i elektrycznych, kładzeniem okablowania oraz serwisem.

Kanada, życie w Winnipeg

Jak długo będziesz na tacierzyńskim?
Mam możliwość bycia przez 35 tygodni + 2 tygodnie bezpłatne, więc będę do sierpnia tego roku.

Jake są koszty daycare w Winnipeg?
Jest to około $25-$30 za dzień, czyli około $750 miesięcznie na dziecko do drugiego roku życia. Powyżej drugiego roku życia jest to około $650. Problemem jest jednak brak miejsc w daycare, z licencją na które są dopłaty z miasta i najlepiej jest dziecko zapisać do daycare, jak jest się w ciąży. Wtedy jest większa szansa na otrzymanie miejsca w daycare, które nas najbardziej interesuje.

Co lubisz w Twojej Kanadzie, którą znasz?
Dosyć szybko przystosowuję się do nowych warunków, więc koniec końcem wszędzie jest mi dobrze. Ale to, co lubię najbardziej, to rodzinę i przyjaciół, których tutaj mamy. Podoba mi się ogólne poczucie wolności i to, że jest dosyć tanio. Takie rzeczy jak samochód, dom, wycieczka na Kubę czy do Meksyku, wypad na strzelnicę, polowanie, ryby czy kemping są dostępne dla każdego.

Kanada, życie w Winnipeg

Co lubisz w kanadyjskim stylu życia, a co jest Ci trudno zaakceptować?
W winnipegowskim stylu życia lubię to, że nikt nie zwraca uwagi jak inni wyglądają.

Można wyjść w ubraniach roboczych, do polowania i nikogo to nie zaskoczy – wręcz przeciwnie: jak ktoś będzie elegancko ubrany, to zwróci na siebie uwagę bardziej niż ktoś stojący na ulicy w piżamie.

Podoba mi się również to, że ludzie w Winnipeg szukają okazji w sklepach, nie kupują prawie niczego za 100% ceny. Lubię również łatwą politykę zwrotów produktów, ale to już kwestia bardziej kanadyjska. Lubię też, jak korzysta się tutaj z każdego słonecznego dnia i niezależnie, czy to jest +30 czy -30, a uwielbiam zwłaszcza letnie wypady na piknik do parków.

Zdecydowanie trudno jest mi zaakceptować 10 dni urlopu. Moja firma jest zamknięta dwa razy w roku i przez ten czas nie otrzymuję wynagrodzenia, więc wtedy wybieram moje 10 cennych dni. Na szczęście jest możliwość skorzystania z opcji bank time, czyli zostając w pracy po godzinach, zbiera się te godziny na okres kiedy firma będzie zamknięta.

Jaką cechę w Kanadyjczykach cenisz sobie najbardziej?
Lubię kanadyjską uprzejmość i chęć niesienia pomocy. Na poziomie, z którym nie spotkałem się nigdy wcześniej. Miałem jedną sytuację, która w dalszym ciągu jest dla mnie trudna do uwierzenia. Szukałem z kuzynem samochodu i pojechaliśmy oglądać jeden z nich. Niestety nie było to to, czego szukaliśmy, właściciel auta jednak zapytał się mnie, czy nie potrzebuję zamrażarki. Akurat była ona na liście moich rzeczy do zakupienia w przyszłości. Spytałem o cenę. On na to, że jego sąsiad akurat się wyprowadza i jest ona za darmo. Niestety auto, którym przyjechaliśmy nie było w stanie pomieścić zamrażarki. I nagle usłyszeliśmy, że możemy pożyczyć od nich duży samochód, trucka, żeby zawieźć zamrażarkę do domu, a później go zwrócimy. Ot tak!

Co drażni Cię w Kanadzie?
Komary, ale ten problem dotyczy całej Manitoby. Latem występują w niesamowicie dużych ilościach.

Kanada, życie w Winnipeg

Jaki etap był do tej pory dla Ciebie najtrudniejszy?
Najtrudniejszym etapem był moment, kiedy przyjechaliśmy tutaj drugi raz i po pół roku składaliśmy papiery na nominację prowincji. W międzyczasie okazało się, że Magda jest w ciąży. Niestety pracodawca nie chciał jej zarejestrować co było potrzebne do nominacji prowincji. Nie mógł jej również zwolnić, więc przeczekał aż skończy się jej zezwolenie na pracę. Z tego całego zamieszania udało nam się spotkać z osobą odpowiedzialną za Manitoba Provincial Nominee Program, która podpowiedziała nam, że papiery na nominację prowincji, ze względu na wszystkie wcześniejsze zawiłości, powinny być złożone na mnie, a nie na Magdę. I tak zrobiliśmy. Nominację prowincji otrzymaliśmy ostatniego dnia ważności mojego zezwolenia na pracę.

Jakie warunki trzeba spełniać, żeby uzyskać nominację prowincji Manitoba?
Przepisy w Manitobie nie są tak wyśrubowane, jak ma to miejsce w pozostałych kanadyjskich prowincjach. Tutaj akceptowana jest każda kategoria National Occupational Classification, NOC. Poza tym należy mieć 6 miesięcy pracy, obojętnie jakiej, trzeba wykazać znajomość języka angielskiego, zdając testy IELTS albo CELPIP plus udowodnić posiadanie środków finansowych na koncie. W kwietniu tego roku zasady te mają ulec nieco zmianie, więc nie wiem, jak będzie wyglądało to za kilka tygodni.

Mając te wszystkie doświadczenia. co powiedziałabyś do siebie przed wyjazdem do Kanady w 2007 roku?
Patrząc na swoje doświadczenia powiedziałbym jedno: nigdy się nie poddawajcie i dążcie z uporem do swojego celu.

Kanada, życie w Winnipeg

Jakie trzy rady dałbyś osobom, którą chcą zamieszkać w Kanadzie?
Tak jak wspomniałem wcześniej: jest to dążcie do celu mimo trudności. A po drugie: żeby dobrze zorientowali się w sytuacji tzn. jakie zawody są potrzebne w danej prowincji, czy jest szansa i jaką drogą otrzymać pobyt stały, by już przyjechać z gotowym planem (nawet jeśli pobyt stały nie jest naszym celem na początku) – ponieważ chęć zostania na stałe, gdy jesteśmy już w Kanadzie może być decyzją zbyt późną. I na pewno, żeby uzbroić się w cierpliwość, bo zdobycie pobytu stałego, poszukiwanie pracy oraz osiągnięcie celu może potrwać trochę czasu.

W jakich trzech słowach opisałbyś Kanadę? 
Ogromna, dzika i piękna.

Dzięki za rozmowę! Jak macie jakieś dodatkowe pytania do Pawła, to piszcie śmiało w komentarzach!”

żródłó: http://6757km.com/2017/03/kanada-oczami-pawla/ (18 Feb 2018r.)

Jeśli uważasz, że to co robię jest pomocne i chciałbyś mnie wesprzeć to teraz już możesz. Postaw mi kawę lub dwie 🙂
Dziękuję !
[donate payment=paypal type=default]